Uzasadnienie
Decyzją z [...] września 2019 r., nr [...], Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju, po rozpoznaniu odwołań T. O. oraz J. S. i M. S., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2018 r., nr [...], o ustaleniu odszkodowania, w zaskarżonym zakresie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju złożyli T. O., J. S. i M. S. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym;
Decyzją nr [...] z [...] listopada 2015 r. Wojewoda [...] przeznaczył nieruchomość położoną w obrębie [...] miasta [...], powiecie [...], województwie [...], oznaczoną jako działka nr [...] o pow. 2,4967 ha, pod budowę drogi ekspresowej [...] - zachodniej obwodnicy [...] na odcinku od drogi krajowej nr [...] ([...]) w m. [...] do węzła [...] w ramach zadania: "Zachodnia obwodnica [...] w ciągu drogi [...] [...] wraz z obwodnicą [...], odcinek II węzeł [...] (bez węzła) - droga krajowa [...] ([...]) w m. [...] wraz z infrastrukturą.
Postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2016 r. Wojewoda [...] nadał ww. decyzji z [...] listopada 2015 r. rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzją z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Minister Infrastruktury i Budownictwa uchylił ww. decyzję Wojewody [...] w części i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, a w pozostałej części powołaną decyzję utrzymał w mocy
Decyzją z [...] lutego 2018 r. Wojewoda [...] w pkt I. ustalił odszkodowanie z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości położonej w obrębie [...] miasta [...], powiecie [...], województwie [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha w łącznej kwocie [...] zł, w tym w kwocie [...] zł za wartość gruntu wraz z roślinami nieleśnymi lub nie stanowiącymi plantacji oraz w kwocie [...] zł za wartość zasiewu, w pkt II. o pomniejszeniu odszkodowania o kwotę [...] zł, stanowiącą wartość pszenicy ozimej, stosownie do treści art. 132 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w pkt III. o odmowie podwyższenia odszkodowania o 5% wartości nieruchomości stosownie do art. 18 ust. 1e ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz w pkt IV. o przyznaniu łącznej kwoty [...] zł odszkodowania na rzecz: (i) T. O. w kwocie [...] zł, odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/2 części we współwłasności przedmiotowej działki, (ii) J. S. w kwocie [...] zł odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/4 części we współwłasności przedmiotowej działki oraz (iii) M. S. w kwocie [...] zł odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/4 części we współwłasności przedmiotowej działki.
Odwołania od powyższej decyzji złożyli T. O. oraz J. S. i M. S. wnosząc o podwyższenie kwoty odszkodowania o 5%, zgodnie z art. 18 ust. 1e pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. Podnieśli, że zostali wprowadzeni w błąd przez Wojewodę, który wskazał, że termin wydania nieruchomości, uprawniający do otrzymania bonusu wynoszącego 5% wartości nieruchomości, liczy się od dnia doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Odwołujący wskazali, że takiego postanowienia nie otrzymali, co powoduje, że nie można określić daty, od której należy liczyć termin na wniesienie oświadczenia o wydaniu nieruchomości. Skarżący wskazali również na wadliwość doręczenia T. O. korespondencji w sprawie wydania postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności.
Decyzją z [...] kwietnia 2019 r. Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2018 r., w zaskarżonym zakresie.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ podniósł, ze wobec wniesienia odwołania jedynie w zakresie pkt III decyzji z [...] lutego 2018 r., dotyczącego odmowy powiększenia odszkodowania o 5 %, w pozostałej części zaskarżona decyzja stała się ostateczna.
Organ przywołał treść art. 18 ust. 1e ustawy z 10 kwietnia 203 r. i wskazał, że dopiero spełnienie wszystkich warunków określonych w tym przepisie uprawnia do powiększenia odszkodowania o 5 %.
Minister podniósł, że przejęta nieruchomość była przedmiotem współwłasności T. O. w udziale 1/2 części oraz J. S. i M. S. w udziałach po 1/4 części. Organ przywołał następnie treść art. 195 i 198 Kodeksu cywilnego i wskazał, że aby doszło do skutecznego wydania nieruchomości uprawniającego do powiększenia odszkodowania o 5 %, konieczne jest działanie wszystkich współwłaścicieli, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych.
Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wydaniu postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności J. S. odebrała w dniu [...] lipca 2017 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Z kolei zawiadomienie zaadresowane do T. O. odebrał w dniu [...] czerwca 2016 r. K. N., jak wskazano na zwrotnym potwierdzeniu odbioru - pracownik administracji, z zastrzeżeniem, że podejmie się oddania przesyłki adresatowi. Natomiast przesyłka nadana do M. S. była dwukrotnie awizowana.
Organ wskazał, że oświadczenia o wydaniu nieruchomości opatrzone datą [...] lipca 2016 r. J. S. i M. S. nadali przez w placówce pocztowej w dniu [...] lipca 2016. Z kolei oświadczenie o wydaniu nieruchomości opatrzone datą [...] lipca 2016 r. T. O. nadał w urzędzie pocztowym w dniu [...] lipca 2016 r. Natomiast protokolarne przejęcie przez inwestora nieruchomości od J. S. i M. S. nastąpiło w dniu [...] września 2016 r., zaś od T. O. w dniu [...] września 2016 r., co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy protokoły przekazania nieruchomości.
W ocenie Ministra, dokonując wykładni art. 18 ust. 1e pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. stanowiącego, że termin wydania nieruchomości, uprawniający do uzyskania bonusu wynoszącego 5% wartości nieruchomości, liczy się od doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie można poprzestać wyłącznie na wykładni językowej. Skoro bowiem dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości nie doręcza się decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, lecz zawiadomienie o jej wydaniu, to nieracjonalne byłoby doręczenie mu postanowienia o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Z uwagi na powyższe, otrzymuje on jedynie zawiadomienie o jego wydaniu.
Minister wskazał, że postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. o nadaniu decyzji z [...] listopada 2015 r. rygoru natychmiastowej wykonalności otrzymali Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], Prezydent Miasta [...] oraz Starosta [...]. Natomiast dotychczasowym współwłaścicielom nieruchomości Wojewoda wysłał na adres podany w katastrze zawiadomienie o wydaniu ww. postanowienia.
Organ nie uwzględnił zarzutu T. O. o wadliwym doręczeniu powyższego zawiadomienia. Minister wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z ewidencji gruntów wynika, że ujawniono tam adres T. O.: ul. [...],[...]. Pod ten adres w toku postępowania, zarówno w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, jak również postępowania odszkodowawczego, doręczana była korespondencja adresowana do T. O. Co istotne, w ewidencji gruntów nie wskazano numeru konkretnego lokalu w budynku znajdującym się pod adresem ul. [...] w [...].
Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego, 30-dniowy termin na wydanie nieruchomości, uprawniający do uzyskania 5 % bonusu, rozpoczął swój bieg w dniu doręczenia T. O. postanowienia (zawiadomienia o wydaniu postanowienia) o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności na adres wskazany w katastrze nieruchomości, tj. w dniu [...] czerwca 2016 r. Natomiast oświadczenie o wydaniu nieruchomości, datowane na dzień [...] lipca 2017 r., T. O. nadał na poczcie w dniu [...] lipca 2016 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. Nie doszło również w ustawowym terminie do faktycznego przejęcia przez inwestora nieruchomości od T. O., które nastąpiło w dniu [...] września 2016 r. Zasadnie zatem Wojewoda odmówił powiększenia odszkodowania o 5 % wartości nieruchomości.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju złożyli T. O., J. S. i M. S. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że w dniu [...] lipca 2016 r. T. O. odebrał pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, które informowało o nadaniu decyzji z [...] listopada 2015 r. rygoru natychmiastowej wykonalności na mocy postanowienia Wojewody [...] z [...] czerwca 2016 r. Ponadto, w ww. piśmie poinformowano skarżących o treści art. 18 ust. 1e pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r., a także o możliwości złożenia oświadczenia (załączonego do pisma) o wydaniu nieruchomości we wskazanym w ww. przepisie terminie na podany w piśmie adres lub osobiście w siedzibie [...] Oddziału GDDKiA. Zatem, to w ww. piśmie, a nie zawiadomieniu z [...] czerwca 2016 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, skarżący zostali poinformowani o 30-dniowym terminie, a do pisma załączony był wzór oświadczenia, które należy odesłać do GDDKiA. Organ uznał, że data odbioru przez skarżących pisma z [...] czerwca 2016 r. jest początkiem biegu terminu na wydanie nieruchomości. Jednakże, pismo z formularzem oświadczenia o wydaniu nieruchomości zostało przesłane w terminie późniejszym, tj. [...] czerwca 2016 r. Tym samym, w ocenie skarżących, organ bezpodstawnie skrócił im termin do wniesienia przedmiotowego oświadczenia, uznając za początek biegu tego terminu datę odbioru pisma z [...] czerwca 2016 r. Gdyby skarżący odebrali pismo z [...] czerwca 2016 r. w terminie późniejszym, to w ogóle zostaliby pozbawieni możliwości dotrzymania tego terminu. Zatem, nie wiedzą oni jaki termin należy uznać za właściwy.
Skarżący przywołali art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego i wskazali, że pismo z [...] czerwca 2016 r. jednoznacznie informuje, że termin 30 dni biegnie od dnia doręczenia postanowienia. Jeśli jest to błędne pouczenie, to organ administracji powinien dopełnić obowiązku i należycie poinformować strony o przysługujących im uprawnieniach. Błędne pouczenie, jak i brak prawidłowego pouczenia, nie może powodować dla stron negatywnych skutków. Przesyłając zawiadomienie z [...] czerwca 2016 roku Wojewoda nie pouczył stron o tym, że wydając nieruchomość w terminie 30 dni od przesłania zawiadomienia uzyskają podwyższenie wypłaty odszkodowania o 5%. W ocenie skarżących, błędne pouczenie przez GDDKiA, jak i brak pouczenia przez Wojewodę, pozbawił ich należnych im 5 % podwyższenia odszkodowania. Organ nie odniósł się jednak do tych kwestii. Opisane działania organu naruszają, zdaniem skarżących, art. 9 i art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, a także art. 21 Konstytucji RP. Ponadto, w ocenie skarżących Minister przewlekłe prowadził postępowanie odwoławcze.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...][...] lutego 2018 r. o ustaleniu w pkt I. odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości położonej w obrębie [...] miasta [...], powiecie [...], województwie [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha w łącznej kwocie [...] zł, w tym w kwocie [...] zł za wartość gruntu wraz z roślinami nieleśnymi lub nie stanowiącymi plantacji oraz w kwocie [...] zł za wartość zasiewu, w pkt II. o pomniejszeniu odszkodowania o kwotę [...] zł, stanowiącą wartość pszenicy ozimej, stosownie do treści art. 132 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, w pkt III. o odmowie podwyższenia odszkodowania o 5% wartości nieruchomości stosownie do art. 18 ust. 1e ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz w pkt IV. o przyznaniu łącznej kwoty [...] zł odszkodowania na rzecz: (i) T. O. w kwocie 583.685,00 zł, odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/2 części we współwłasności przedmiotowej działki, (ii) J. S. w kwocie [...] zł odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/4 części we współwłasności przedmiotowej działki oraz (iii) M. S. w kwocie [...] zł odpowiadającej wartości udziału wynoszącego 1/4 części we współwłasności przedmiotowej działki.
Spór w sprawie dotyczy tego czy ustalone na rzecz skarżących odszkodowanie należy powiększyć o 5 % wartości nieruchomości na podstawie art. 18 ust. 1e pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1474), dalej zwanej "specustawą".
Zgodnie z powołanym przepisem, w sytuacji gdy dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiednio wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia: 1) doręczenia zawiadomienia o wydaniu decyzji, o której mowa w art. 17;
- doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności albo 3) w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, wysokość odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
Z powyższego wynika, że w sytuacji gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zostanie wydana bez rygoru natychmiastowej wykonalności, który zostanie nadany postanowieniem dopiero w późniejszym terminie, to 30-dniowy termin na wydanie nieruchomości biegnie od dnia doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności (art. 18 ust. 1e pkt 2 specustawy).
Sąd podzielił zarzuty skarżących, że dokonując oceny zaistnienia w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przesłanek wynikających z powołanego wyżej przepisu organ odwoławczy naruszył art. 8 i art. 9 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2086, ze zm.), dalej jako "kpa", które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z akt sprawy wynika, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została wydana [...] listopada 2016 r. Następnie postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. Wojewoda [...] nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, o czym zawiadomił strony pismem z [...]czerwca 2016 r.
Sąd co do zasady podziela stanowisko organu odwoławczego, że w świetle przepisów specustawy dopuszczalne jest wysłanie przez organ zawiadomienia o wydaniu postanowienia o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności zamiast wysyłania wydanego w tym zakresie postanowienia. Art. 18 ust. 1e pkt 2 specustawy nie wskazuje wprawdzie, że dotychczasowy właściciel zawiadamiany jest przez właściwy organ o nadaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności. Przepis ten wskazuje natomiast, że termin wydania nieruchomości, uprawniający do uzyskania premii wynoszącej 5% wartości nieruchomości, liczy się od daty doręczenia postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Biorąc jednak pod uwagę, że odrębne rozstrzygnięcie w przedmiocie rygoru natychmiastowej wykonalności ma byt zależny od decyzji, względem której taki rygor został nadany, a dotychczasowemu właścicielowi nie doręcza się decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, lecz zawiadomienie o jej wydaniu (art. 11f ust. 3 specustawy), to podzielić trzeba stanowisko organu, że nieracjonalne byłoby doręczenie tej osobie postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i dlatego otrzymuje on jedynie zawiadomienie o jego wydaniu.
Analiza treści doręczonego skarżącym zawiadomienia z [...] czerwca 2016 r. potwierdza jednak zarzut skargi, że pismo to nie zawierało niezbędnego pouczenia odnoszącego się do terminu, w jakim jego adresaci powinni podjąć dalsze kroki aby móc skorzystać z podwyższenia przyznanego odszkodowania o dodatkowe 5%. Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 lipca 2015 r., I OSK 2568/13 (dostępny w bazie: www.nsa.orzeczenia.gov.pl), że w przypadku doręczenia zawiadomienia o wydaniu postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności organ był zobowiązany do pouczenia byłych właścicieli nieruchomości o przysługującym im uprawnieniu wynikającym z art. 18 ust. 1e specustawy. Powyższe uprawnienie jest bowiem zawarte w przepisach prawa publicznego, a zatem nie działa w tym przypadku zasada ignorantia iuris nocet. Poza tym, co istotne, powyższe uprawnienie wynika z ustawy szczególnej, a jego zadaniem jest motywacyjne oddziaływanie na strony postępowania tak aby sprawniej i mniej boleśnie zakończyła się cała procedura wywłaszczeniowo-odszkodowawcza. Mając zatem te okoliczności na uwadze, organ powinien był w tego rodzaju sytuacji niezmiernie starannie i rzetelnie postępować, tak aby cel powyższego unormowania mógł być w istocie realizowany. Podsumowując, w ocenie Sądu, dla uznania, że rozpoczął bieg 30-dniowy termin, o którym mowa w art. 18 ust. 1e pkt 2 specustawy, konieczne jest doręczenie byłym właścicielom przejętej nieruchomości zawiadomienia o nadaniu decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności w pełnej treści wraz ze stosownym pouczeniem.
Warunek ten w niniejszej sprawie nie został spełniony. O ile bowiem w znajdującym się w aktach sprawy zawiadomieniu z 26 listopada 2015 r. o wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Wojewoda pouczył współwłaścicieli nieruchomości o uwarunkowaniach niezbędnych do uzyskania podwyższenia odszkodowania o dodatkowe 5% na podstawie art. 18 ust. 1e pkt 3 specustawy (str. 18 ww. decyzji), to już zawiadomienie z [...] czerwca 2016 r., informujące strony o wydaniu postanowienia w sprawie nadania ww. decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, niewątpliwie podobnego pouczenia nie zawierało. Wobec powyższego podzielić trzeba stanowisko skarżących, że zaniechanie przez organ należytego poinformowania ich o przysługujących im uprawnieniach narusza wyrażoną w art. 9 kpa zasadę informowania. Zgodnie z powołanym przepisem, organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak stosownego pouczenia w zawiadomieniu z [...] czerwca 2016 r. w istocie naraził skarżących na szkodę poprzez odebranie im faktycznej możliwości uzyskania podwyższonego odszkodowania.
Słusznie podnoszą skarżący, że opisane działanie organów prowadzi również do naruszenia art. 8 kpa statuującego zasadę pobudzania zaufania obywateli do organów władzy publicznej. Skoro bowiem organ nie dopełnił wobec stron niezbędnych obowiązków informacyjnych, to trudno uznać aby takim zaniechaniem pozytywnie oddziaływał na poziom zaufania do władzy publicznej. Podzielić również trzeba wywody skargi, że skoro Wojewoda nie pouczył skarżących w treści zawiadomienia z [...] czerwca 2016 r. o sposobie postępowania i terminie dokonania niezbędnych w sprawie czynności, a dopiero w piśmie Zastępcy Dyrektora Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z [...] czerwca 2016 r. otrzymali oni w tym zakresie konkretną informację oraz formularze oświadczeń wydania nieruchomości, to mieli prawo przypuszczać, że termin do złożenia ww. oświadczeń rozpoczyna swój bieg najwcześniej z doręczeniem im ww. pisma z [...] czerwca 2017 r., a nie z dniem doręczenia zawiadomienia z [...] czerwca 2016 r. o nadaniu decyzji z [...] listopada 2015 r. rygoru natychmiastowej wykonalności.
Zatem, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie Wojewody [...] o odmowie powiększenia odszkodowania o 5 % wartości nieruchomości organ odwoławczy naruszył art. 8 i art. 9 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji naruszył również art. 18 ust. 1e pkt 2 ustawy z 10 kwietnia 2003 r.
Kontroli Sądu w przedmiotowym postępowaniu, które dotyczyło prawidłowości ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą pod inwestycję drogową, nie mógł natomiast podlegać podniesiony w skardze zarzut przewlekłości postępowania odwoławczego. Tego rodzaju zarzut Sąd może bowiem badać wyłącznie w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem do sądu skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.), orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.
Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy zastosuje się do wyrażonej w niniejszym orzeczeniu oceny prawnej dotyczącej terminowego wydania nieruchomości przez skarżących, a następnie wyda stosowną decyzję zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 138 § 1 kpa.