Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzeczeniem z [...] maja 2020 r. nr [...] umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego udziału w nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m², związanego z lokalem nr [...].
Zgodnie z pouczeniem, zawartym w zaskarżonym orzeczeniu, Miasto [...] (dalej jako "skarżący", "strona skarżąca") w dniu [...] lipca 2020 r. wniosło do Sądu Rejonowego dla [...] Wydział [...] sprzeciw od orzeczenia z [...] maja 2020 r.
Postanowieniem z [...] czerwca 2021 r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy dla [...] w W. [...] Wydział [...] sprzeciw ten odrzucił.
Miasto [...] po zapoznaniu się z treścią powyższego postanowienia Sądu Rejonowego, pismem z [...] września 2021 r. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na jej złożenie z uwagi na błędne pouczenie zawarte w treści orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] maja 2020 r.
Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział [...] przy piśmie z [...] lutego 2022 r. nadesłał odpis postanowienia z [...] lutego 2022 r. sygn. akt [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w W. z [...] czerwca 2021 r. sygn. akt [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy: art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), powoływanej dalej jako "p.p.s.a."
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie mieści się w katalogu przewidzianym w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a., brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych, wydawane w procedurze aktualizacyjnej, przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1990), powoływanej dalej jako "u.g.n.", zapadają w postępowaniu o charakterze administracyjnym, stanowiącym jednak tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne, o charakterze cywilnoprawnym.
Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n., od orzeczenia kolegium zapadłego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego aktu. Wniesienie sprzeciwu równoznaczne jest z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.
Powyższy przepis wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych.
W tym miejscu zauważyć należy, że zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie opatrzone zostało pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu, do którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny, zaś Miasto [...] pismem z [...] lipca 2020 r. wniosło ten środek zaskarżenia do Sądu Rejonowego dla [...] w W. Na skutek złożonego sprzeciwu, Sąd Rejonowy dla [...] w W. postanowieniem z [...] czerwca 2021 r., sygn. akt [...] odrzucił wniesiony sprzeciw. Następnie Sąd Okręgowy w W. [...] Wydział [...] postanowieniem z [...] lutego 2022 r., sygn. akt [...] na skutek zażalenia Miasta [...], uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego z [...] czerwca 2021 r. Nie można zatem przyjąć, że sąd powszechny uznał się za niewłaściwy w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że skoro niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny, to jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Spawa podlega rozpoznaniu przez sąd powszechny a zatem przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.