Uzasadnienie
J. Z., L. Z., M. M., I. F., M. F., A. J., B. O., R. O., Z. B., E. M., R. M., Z. B., J. B. i A. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] września 2011 r., nr [...] o odmowie dopuszczenia J. Z., L. Z., M. M., I. F., M. F., A. J., B. O., R. O., Z. B., E. M., R. M. i M. B. do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z [...] kwietnia 1967 r., nr [...] odmawiającego spadkobiercom S. B. ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...] oraz stwierdzającego, że wszystkie budynki znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Państwa. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że najemcy lokali w budynku położonym przy ul. [...] nie są osobami uprawnionymi do domagania się dopuszczenia do udziału w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia wydanego na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu wieczystym gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
Skarżący postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zarzucili naruszenie:
- 1. art. 28 Kpa poprzez odmowę dopuszczenia do udziału w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia dekretowego najemców lokali w budynku położonym przy ul. [...],
- 2. art. 34 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 34 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z uwagi na fakt, iż najemcom lokali przysługuje prawo pierwszeństwa ich nabycia.
Powyższe zarzuty uargumentowane zostały w uzasadnieniu skargi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej:
p.p.s.a.), sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w trybie art. 123 w zw. z art. 28 Kpa o odmowie dopuszczenia najemców lokali do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia dekretowego.
W myśl art. 123 § 1 Kpa w toku postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Ponadto art. 123 § 2 Kpa stanowi, że postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienie stronie służy zażalenie jedynie w przypadku, gdy kodeks tak stanowi.
Zważywszy, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują możliwość wniesienia zażalenia tylko na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu jedynie organizacji społecznej (art. 31 § 2 Kpa), to postanowienia dotyczące innych podmiotów, z uwagi na regulację zawartą w w/w art. 141 § 1 Kpa, nie podlegają zaskarżeniu. W konsekwencji postanowienia te nie mogą być zaskarżone również skargą do sądu administracyjnego, gdyż taka skarga jest dopuszczalna jedynie w wypadku, gdy przepisy przewidują możliwość wcześniejszego wniesienia zażalenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2006 r., II GSK 352/05, niepubl.).
Wobec powyższego konieczne stało się odrzucenie skargi i dokonanie zwrotu uiszczonego wpisu. Sąd zauważa jednocześnie, że organ pouczył skarżących o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie stwarza jednak uprawnienia do podjęcia czynności zgodnej z tym pouczeniem, a ocena dopuszczalności skargi mogła nastąpić wyłącznie na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Odrzucenie skargi skutkuje niemożnością rozpoznania stanowiska, zarzutów i wniosków zawartych w skardze, które dotyczą wymienionego na wstępie postępowania administracyjnego, a w szczególności dokonania oceny zasadności stanowiska organu co do odmowy dopuszczenia skarżących do udziału w tym postępowaniu w charakterze strony.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.