Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. Nr [...] zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku J. A. (dalej "skarżącego") o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 1972 r. Nr [...] oraz poprzedzającego je orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. - Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1971 r. Nr [...] o wywłaszczeniu w części dotyczącej obecnej działki nr [...], zaś w pozostałej części stwierdzającej, że orzeczenia te zostały wydane z naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister Budownictwa wskazał, co następuje.
Decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził nieważność decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 1972 r. Nr [...] oraz poprzedzającego je orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. - Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1971 r. Nr [...] o wywłaszczeniu w części dotyczącej obecnej działki nr [...], zaś w pozostałej części stwierdził, że orzeczenia te zostały wydane z naruszeniem prawa. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2003 r. skarżący wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lipca 2003 r. do czasu przedłożenia postanowienia sądu powszechnego o nabyciu spadku po W. H. i M. H., tj. współwłaścicielach przedmiotowej nieruchomości wpisanej w księdze wieczystej Nr [...]. Pismem z dnia [...] lipca 2006 r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. Rozpatrzywszy sprawę ponownie, organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko, utrzymując postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. w mocy.
Organ podniósł zatem, iż na mocy art.97§1 pkt 4 k.p.a. organ prowadzący postępowanie zawiesza je, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W przedmiotowej sprawie zagadnienie wstępne polega na ustaleniu następców prawnych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości - m.in. po W. H. i M. H. - co pozwoli określić wszystkie strony postępowania administracyjnego oraz zagwarantuje osobom, które w tej sprawie mają interes prawny, udział w postępowaniu. W chwili wydawania postanowienia z dnia [...] czerwca 2006 r., co potwierdza m.in. pismo S. K. z dnia [...] maja 2006 r. postępowanie spadkowe było w toku przed sądem powszechnym, a dotychczas nie przedstawiono prawomocnego postanowienia o nabyciu praw do spadku. Postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte z urzędu lub na wniosek strony po ustaniu przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania, tj. po przedstawieniu prawomocnych postanowień sądu o nabyciu spadku po M. H. i W. H. W skardze na powyższą decyzję skarżący podniósł, iż osoby wymienione przez organ w uzasadnieniu nie mają związku ze sprawą, w związku z czym zawieszenie postępowania administracyjnego jest niezasadne i służy jedynie przewlekaniu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Budownictwa na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia od których przysługuje zażalenie (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 - zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skargę należało uwzględnić, albowiem zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2006 r. wydano z naruszeniem art.107§3 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art.107§3 k.p.a. organ administracji zobowiązany jest do wyczerpującego uzasadnienia swojego orzeczenia.
Uzasadnienie faktyczne decyzji czy też postanowienia powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż na organie spoczywał obowiązek wyczerpującego wyjaśnienia, dlaczego rozstrzygnięcie następstwa prawnego po W. H. i M. H. jest kwestią wstępną w rozumieniu art.97§1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 1971 r., uzasadniającą jego zawieszenie.
Należało zatem wskazać przesłanki przemawiające za tym, iż następcy prawni wymienionych osób mieliby w sprawie interes prawny w rozumieniu art.28 k.p.a.
Organ odniósł się do tej kwestii lakonicznie, stwierdzając w zaskarżonym postanowieniu, iż "zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie polega na ustaleniu następców prawnych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości - m.in. po W. H. i M. H. - co pozwoli określić wszystkie strony postępowania administracyjnego oraz zagwarantuje osobom, które w tej sprawie mają interes prawny, udział w postępowaniu".
Z akt administracyjnych wynika, iż cała nieruchomość objęta Lwh [...] oraz Kw [...], składająca się z działek oznaczonych początkowo jako dz. nr [...],[...] i [...] została w latach 1971 - 1972 r. nabyta na własność przez Skarb Państwa.
Tryb nabywania przez Skarb Państwa poszczególnych udziałów w prawie własności nieruchomości był jednakże zróżnicowany.
W drodze wywłaszczenia Skarb Państwa nabył bowiem jedynie udział wynoszący - (decyzja pierwszoinstancyjna z dnia [...] grudnia 1971 r., wywłaszczająca udział 1/2 należący do Z. A. i S. K., została uchylona decyzją Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia z dnia [...] czerwca 1972 r. w części dotyczącej niewydzielonej części nieruchomości należącej do S. K.).
Resztę, tj. udziały w prawie własności nieruchomości wynoszące łącznie - nabył Skarb Państwa w trybie cywilnoprawnym (umową notarialną z dnia [...] grudnia 1971 r. udział - od A. H. i J. H., umową notarialną z dnia [...] maja 1972 r. udział -).
Wymienieni w zaskarżonym postanowieniu M. H. i W. H. nie byli właścicielami, czy też następcami prawnymi właściciela wywłaszczonego udziału (tj. Z.A.).
Z akt wynika, iż wymienieni byli spadkobiercami A. H. a zatem osoby, która swój udział w nieruchomości Lwh Lwh [...] oraz Kw [...] zbyła w drodze umowy cywilnoprawnej.
Uznać zatem należy, iż spadkobiercy W. H. i M. H. nie mogliby powoływać się na swój interes prawny w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej jako następcy prawni po osobie wywłaszczonej.
W tej sytuacji uznać należy, iż wbrew art.107§3 k.p.a. orzekający w sprawie organ nie wyjaśnił w sposób wyczerpujący, w oparciu o jakie przesłanki prawne uznaje za strony postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu osoby, nie będące następcami prawnymi właścicielki wywłaszczonego udziału w prawie własności nieruchomości.
Z tej racji skargę należało uwzględnić na podstawie art.145§1 ust.1 lit.c oraz art.152 p.p.s.a.