Uzasadnienie
W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą A. P. przesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wnioskodawczyni ujawniła, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury w wysokości [...] zł. Z kwoty tej opłaca czynsz –[...] zł, światło – [...] zł, gaz – [...] zł oraz telefon – [...] zł. Ujawniła, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2. Uzasadniając wniosek zaznaczyła, że pozostaje w trudnej sytuacji materialnej.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosi o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek A. P. wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej uwzględnienie jej wniosku. Z uwagi na wysokość uzyskiwanego świadczenia emerytalnego możliwości finansowe wnioskodawczyni są niewielkie w odniesieniu do już wykazanych wydatków jakie strona zobowiązana jest ponosić celem zapewnienia sobie stałego utrzymania. A. P. nie posiada oszczędności, a uwagi na wiek nie ma możliwości poprawy aktualnej sytuacji finansowej w której się znajduje.
W opisanej sytuacji brak jest podstaw, by wymagać, aby skarżąca wygospodarowała środki finansowe na opłacenie zarówno kosztów sądowych, jak i kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec zatem spełnienia przesłanek ustawowych w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.