Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 sierpnia 2022 r. J. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji. Przepisy art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. statuują zatem zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej, a to oznacza, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję wydał Prezydent m. st. Warszawy, działając jako organ pierwszej instancji. Pomimo zawartego w rozstrzygnięciu prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, skarżący wniósł skargę na decyzję organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W konsekwencji należy uznać, że niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.