Uzasadnienie
G.Z. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie z uwagi na rozpatrywanie przez Trybunał Konstytucyjny sprawy K 38/13.
Pismem z dnia 3 lipca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o umorzenie postępowania sądowego, bowiem zasiłek opiekuńczy został jej przyznany.
W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 18 lipca 2014 r., pismem z dnia 25 lipca 2014 r. wezwano skarżącą do wskazania czy wniosek z dnia 3 lipca 2014 r. należy traktować jako wniosek o cofnięcie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem potraktowania pisma z dnia 3 lipca 2014 r. jako cofnięcie skargi.
W odpowiedzi na ww. zarządzenie skarżąca pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. (data nadania w UP) wyjaśniła, że wnosi o cofnięcie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z ww. przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi musi zbadać, czy wycofanie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek skarżących o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W związku powyższym, Sąd podjął postępowanie sądowoadmnistracyjne, a następnie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył je wobec cofnięcia skargi przez skarżącą.