Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga P. J. reprezentowanego przez J. J. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r. nr [...] o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Województwo [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie R. w gminie R. nad S., zajętej pod drogę wojewódzką nr [...].
Wobec niedołączenia do skargi pełnomocnictwa – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2010 r. J. J. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Wezwanie to zawierało również pouczenie o konsekwencjach prawnych nieusunięcia braków formalnych skargi w terminie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone J. J. w dniu 30 grudnia 2010 r., a w dniu 3 stycznia 2011 r. w/wym. nadał do tut. Sądu przesyłkę zawierającą kserokopię dokumentu – apostille zawierającego jedynie informację o osobie podpisującej dokument urzędowy, który jednak nie został złożony w tut. Sądzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.) dalej ppsa sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego ani nie dopełnił obowiązku określonego w cytowanym wyżej przepisie, ani też nie uzupełnił tego braku w związku z wezwaniem do jego uzupełnienia.
Stwierdzić bowiem należy, że nadesłana do tut. Sądu kserokopia apostille nie stanowi uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.