Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. Z. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2011 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia, w braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu oraz udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wzywał na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa i ewentualnie nadesłanie odpisu tego wezwania wraz z potwierdzeniem wniesienia go do organu.
Z adnotacji placówki pocztowej wynika, iż przesyłki nie doręczono, gdyż mieszkanie było zamknięte. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała skarżącego o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 10 stycznia 2011 r. i awizo powtórne z dnia 18 stycznia 2011 r.), po czym w dniu 26 stycznia 2011 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1–3 tej ustawy.
Skarga powinna zatem zawierać 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie uzupełnił braków skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.