Uzasadnienie
T. R. pismem z dnia 22 czerwca 2014 r., uzupełnionym pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. (k-11 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności kwestionowanych w trybie nadzorczym postanowień.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że wniesienie skargi na postanowienie z dnia [...] maja 2014 r. jest niedopuszczalne, bowiem postępowanie administracyjne w tym przedmiocie jest w toku. T. R. pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. wystąpił bowiem do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. orzeczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] odmawiające stwierdzenia nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2013 r. utrzymującego w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r. Postanowienie to wydane zostało zatem w pierwszej instancji.
Wskazać przy tym należy, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z odpowiedzi na skargę wynika przy tym, że skarżący z prawa wniesienia tego środka zaskarżenia skorzystał. Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na postanowienie z dnia [...] maja 2014 r., tj. postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji, uznać należy za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.