Uzasadnienie
Burmistrz G. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. przyznał P. W. zasiłek stały od dnia [...] kwietnia 2009 r. do dnia [...] września 2009 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012 r. P. W. wniósł o wypłacenie niesłuszcznie zawieszonego zasiłku stałego za okres trzech miesięcy, tj. od lipca 2009 r. do września 2009 r. W uzasadnieniu wskazał, że kiedy [...], dowiedział się, że ma prawo odzyskać niewypłacone za trzy miesiące świadczenia, albowiem niesłusznie wstrzymano wypłatę zasiłku.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] Burmistrz G. umorzył postępowanie w sprawie o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia [...] września 2009 r. ze względu na to, że sprawa została już rozstrzygnięta ostateczną decyzja administracyjną.
W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] sierpnia 2012 r. wpłynął wniosek P. W. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego na okres od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia [...] września 2009 r. Przeprowadzone w postępowanie wykazało, że w sprawie została wydana decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], którą przyznano P. W. zasiłek stały. Decyzja ta jest prawomocna. Organ stwierdził, że dalsze postępowania w sprawie jest bezprzedmiotowe.
W odwołaniu od tej decyzji P. W. podał, że nie pobierał zasiłku przez wskazany we wniosku okres, gdyż jego wypłata została zawieszona przez pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ podał, że materiał dowodowy wskazuje, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. przyznano P. W. zasiłek stały w wysokości [...] zł od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia [...] września 2009 r. Z akt sprawy wynika, że decyzja jest prawomocna i została wykonana.
Organ stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do wydania decyzji w sprawie, w której wydano już inną prawomocną decyzję, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 105 ust. l k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stała się przedmiotem skargi P. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o jej uchylenie skarżący podał, że zasiłek pobierał do [...] lipca 2009 r., tj. do czasu kiedy [...]. Wskazał, że po tym jak [...], o czym poinformował pracownika Ośrodka Pomocy Społecznej w G., wstrzymano wypłatę zasiłku stałego. Skarżący podniósł, że wypłata została wstrzymana niesłusznie i nie jest prawdą, aby zasiłek za okres trzech miesięcy został pobrany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
W sprawie tej organy administracji publicznej naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, tj. przepis art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 61 k.p.a., które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu, organy błędnie przyjęły w niniejszej sprawie, że P. W. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił o przyznanie zasiłku stałego na okres od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia [...] września 2009 r., a tym samym wydały decyzję administracyjną w sprawie, której wniosek nie dotyczył. Z treści wniosku wynika, że P. W. domagał się wypłaty, a nie przyznania zasiłku stałego za ten okres. Wnioskodawca twierdził, że wypłatę świadczenia za wskazane trzy miesiące niesłusznie wstrzymano.
Wniosek z dnia [...] sierpnia 2012 r. nie wszczął zatem postępowania o przyznanie zasiłku stałego na okres od dnia [...] lipca 2009 r. do dnia [...] września 2009 r., jak przyjął organ I instancji.
Brak było tym samym podstaw do wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie. Burmistrz G. wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie przyznania zasiłku stałego za wskazany okres, naruszył zatem przepis art. 105 § 1 k.p.a. i art. 104 k.p.a. w zw. z art. 61 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując zaś w mocy decyzję organu I instancji naruszyło również przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Stosownie zaś do § 2, decyzje rozstrzygają sprawę co do istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Pamiętać należy przy tym, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 k.p.a.). Dla prowadzenia zatem postępowania w danym przedmiocie na wniosek strony, niezbędne jest żądanie strony. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie żądał przyznania świadczenia, lecz jego wypłaty za okres trzech miesięcy 2009 r. (od lipca do września).
W sytuacji, gdy organ ma jakiekolwiek wątpliwości, co do treści żądania strony, należy je wyjaśnić z wnioskodawcą (art. 64 k.p.a.), realizując jednocześnie zasady określone w art. 8 i art. 9 k.p.a. (v. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2002 r. sygn. akt I SA 2188/00, Lex nr 81741). Nieuprawnione jest natomiast kwalifikowanie żądania strony odmiennie, niż wynika to z treści wniosku i wydawanie indywidualnego aktu administracyjnego w sprawie, która nie została tym wnioskiem wszczęta (postępowanie nie zostało też wszczęte z urzędu).
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku Sąd oparł na przepisie art. 152 powołanej ustawy.