Postanowienie WSA w Warszawie z 18 marca 2008 r., I SA/Wa 252/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Skład

Sędzia WSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

R. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków pozostałości parku dworskiego przy dworze w O. - G. oraz otoczenia zespołu dworsko - parkowego.

W dniu 19 grudnia 2007 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek skarżący uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie zmieniało jego sytuację prawną wpływając na jego prawa i obowiązki, a w szczególności będzie mu ograniczać możliwość swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto podniósł, że objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską powoduje zwiększenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe uzasadnienie go, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.).

Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadnił swojego wniosku w stopniu pozwalającym na wstrzymanie tej decyzji. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie.

W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał, iż objęcie nieruchomości ochroną konserwatorską może skutkować zwiększeniem kosztów prowadzenia działalności gospodarczej. Wystąpienie powyższego skutku skarżący upatruje w wydaniu zaskarżonej decyzji. Argument ten nie jest przekonywujący, bowiem skarżący nie wykazał wysokości finansowych strat, które ma ponieść w związku z ewentualnym ograniczeniem swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji przesłanek "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.