Uzasadnienie
Skarb Państwa reprezentowany przez Prezydenta Miasta [...] (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej jako "Minister" lub "organ") wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 marca 2020 r. sygn. akt IV SAB/Wa 40/20, mocą którego Sąd zobowiązał Ministra Finansów do rozpoznania wniosku Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazano, że mimo upływu terminu do wydania decyzji oraz skierowanego do organu wezwania do wykonania wyroku organ nadal pozostaje w bezczynności.
Wobec powyższego skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny; rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Od skargi uiszczono wpis sądowy w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zauważył, że prawomocny wyrok z 25 marca 2020 r. wraz z aktami sprawy otrzymał w dniu 5 sierpnia 2020 r. Pismem z [...] lipca 2020 r. zawiadomił skarżącego o przewidywanym terminie załatwienia sprawy do [...] października 2020 r. W odpowiedzi na ww. pismo skarżący wystąpił w dniu [...] lipca 2020 r. o przesłanie kompletnej dokumentacji niniejszego postępowania. Akta udostępniono skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2020 r., natomiast w dniu [...] sierpnia 2020 r. skarżący wniósł o przeprowadzenie kolejnych dowodów w sprawie.
W konsekwencji pismem z [...] października 2020 r. organ poinformował o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia, zaś postanowieniem z [...] listopada 2020 r. odmówił przeprowadzenia dowodów, na które wskazywał skarżący. Z kolei decyzją z [...] listopada 2020 r. nr [...] Minister umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie zastosowania ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz.U. Nr 12 poz.
65) w stosunku do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w zakresie udziału w prawie jej własności, do którego uprzednio uprawnieni byli M. G. i M. S., jako spadkobiercy B. S. i S. S.. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Ministra brak jest przesłanek do stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość postępowania nastąpiły z rażącym naruszeniem prawa, nie wystąpiła bowiem bezczynność ani przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z 25 marca 2020 r. sygn. akt IV SAB/Wa 40/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Ministra Finansów i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku Prezydenta Miasta [...] z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z 25 marca 2020 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Ministrowi w dniu 5 sierpnia 2020 r. Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 4 września 2020 r. Tymczasem decyzja umarzająca w całości postępowanie administracyjne w sprawie zastosowania w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, wydana została dopiero w dniu [...] listopada 2020 r., a zatem ponad dwa i pół miesiąca po terminie wyznaczonym przez Sąd.
Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym art. 154 § 1 p.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżącego z [...] listopada 2020 r., którym wezwał Ministra Finansów do wykonania wyroku z 25 marca 2020 r. sygn. akt IV SAB/Wa 40/20. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi grzywny.
Stosownie natomiast do treści art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 25 marca 2020 r. (o ponad dwa i pół miesiąca) Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją dla Ministra za niewykonanie ww. wyroku. Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął jednak pod uwagę okoliczność, że decyzją z [...] listopada 2020 r. Minister zakończył postępowanie administracyjne w sprawie zastosowania w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości ustawy z 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych. Wniosek skarżącego wszczynający to postępowanie, został zatem rozpoznany.
Sąd uznał jednocześnie, że prowadzenie postępowania przez Ministra po wyroku zobowiązującym go do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę długość przekroczonego terminu oraz fakt, że organ po otrzymaniu wyroku z 25 marca 2020 r. podejmował w sprawie czynności procesowe, jak chociażby udostępnienie akt sprawy skarżącemu, a następnie postanowieniem z [...] listopada 2020 r. rozpoznał wniosek skarżącego i odmówił przeprowadzenia dowodów przez niego wskazanych. W tej sytuacji nie sposób uznać, że bezczynność organu po otrzymaniu ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji.
W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł oraz uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.
O ściągnięciu od organu kwoty 100 zł na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tytułem nieuiszczonej części wpisu od skargi (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosił bowiem 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535). W związku z tym, że skarżący uiścił tytułem wpisu kwotę 100 zł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a., nakazał ściągnąć brakującą część należnej opłaty (100 zł) od organu, albowiem z mocy art. 200 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi obowiązek poniesienia kosztów postępowania spoczywa na organie (zob. postanowienie NSA z 15 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OZ 328/09; LEX nr 574966).
Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu, gdy strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.