Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 9 listopada 2013 r. skarżący C. S. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący, jak oświadczył, posiada wystarczające środki finansowe do opłacenia kosztów zastępstwa procesowego w prowadzonym postępowaniu we własnym zakresie, niemniej, w jego ocenie, znalezienie adwokata lub radcy prawnego, który podjąłby się prowadzenia sprawy jest niemożliwe. Skarżący powyższą sytuację opisał następującymi słowami, cyt.: "[...] prawnicy jak usłyszą nazwisko S. C., to każą mi tydzień czekać, a potem odmawiają wzięcia sprawy, ponieważ "KTOŚ" im nie pozwolił wziąć". W związku z powyższym, a także subiektywną oceną własnej sytuacji majątkowej skarżący wyjaśnił, że jest skłonny pokryć koszty udzielonej pomocy adwokata lub radcy prawnego, poniesione przez Skarb Państwa, jeżeli pełnomocnik taki zostanie dla niego ustanowiony w ramach przyznania prawa pomocy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpoznawanej sprawie skarżący sformułował żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, niemniej uzasadnił je nie tyle brakiem środków finansowych, z których mogłyby zostać pokryte koszty zastępstwa procesowego, co brakiem możliwości faktycznych znalezienia osoby, która podjęłaby się reprezentowania jego interesów w toku postępowania sądowego. Tego rodzaju przyczyna wystąpienia o przyznanie prawa pomocy nie może być traktowana jako usprawiedliwiona podstawa rozpoznania wniosku zgodnie ze zgłoszonym żądaniem. Sytuację materialną, w jakiej się znajduje skarżący, ocenił on bowiem przeciwstawnie ("stać mnie na opłacenie prawnika [...]") do warunków, które są wymagane do ustanowienia pełnomocnika z urzędu (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), co każe złożony wniosek rozpoznać odmownie.
W odniesieniu do przedstawionego przez skarżącego opisu sytuacji, zgodnie z którą ma on trudności z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie wszczętej złożoną skargą, zwrócić uwagę należy na możliwość wystąpienia przez skarżącego do jednej z okręgowych rad adwokackich lub izb radców prawnych właściwych ze względu na miejsce zamieszkania strony lub siedzibę Sądu z prośbą o pomoc w znalezieniu adwokata lub radcy prawnego, który mógłby zastępować skarżącego w postępowaniu, jeżeli, w jego ocenie, charakter sprawy takiego zastępstwa wymaga.
Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.