Uzasadnienie
M.D. pismem z dnia 15 września 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...].
Zarządzeniem z dnia 17 października 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że odpis wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi został doręczony skarżącej w dniu 23 października 2013 r. Tym samym termin na wykonanie powyższego zarządzenia upłynął z dniem 30 października 2013 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa", do każdego pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom i dla dołączenia do akt sądowych. Stosownie do treści art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz prawidłowego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi wyznaczonym terminie, nie nadesłała dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W tych okolicznościach należało skargę odrzucić.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, orzekł jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.