Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 listopada 2019 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – Jerzy Kurowicki.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik przeglądał akta sprawy oraz reprezentował skarżącą na rozprawie w dniu 23 czerwca 2020 r. Podczas rozprawy pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
Wyrokiem z 23 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Siarhei Lohinau na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 3 września 2019 r., nr KOC/5948/Op/19 w przedmiocie przyznania pomocy w formie posiłku.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz.18 t.j.).
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynoszą 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W rozpoznawanej sprawie adwokat z urzędu udzielił skarżącej pomocy prawnej w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 240 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).
W konsekwencji pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie w wysokości 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 295,20 zł.
Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.