Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2012 r., nr [...], Prezydent [...], po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu [...] stycznia 2008 r. przez W. M., ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za część przejętej dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa położonej w [...] przy ul. [...] o pow. [...] m2 ozn. hip. jako "[...]" dz. [...], która obecnie stanowi część działek nr [...],[...] i [...] z obrębu [...] oraz przyznał powyższe odszkodowanie na rzecz: W. M. w wysokości [...] zł w 1/3 części, W. S. w wysokości [...] zł w części w 1/3 części, D. S. w wysokości [...] zł w części w 1/3 części.
Pismem z 27 stycznia 2020 r., sygn. akt [...], Prokurator delegowany do Prokuratury Regionalnej w [...], działając na podstawie art. 184 § 1 i 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] sprzeciw wobec ww. ostatecznej decyzji Prezydenta [...] z [...] grudnia 2012 r., nr [...].
Przy piśmie z 11 marca 2020 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], przekazało powyższy sprzeciw Wojewodzie [...], jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia.
Następnie Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2020 r., nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 w zw. z art. 158 § 1 i art. 157 § 1 i art. 184 k.p.a., działając z urzędu, stwierdził nieważność ww. decyzji Prezydenta [...] z [...] grudnia 2012 r., nr [...].
W pouczeniu zawartym w powyższej decyzji Wojewoda [...] wskazał, że od decyzji przysługuje stronom prawo wniesienia odwołania za jego pośrednictwem do Ministra Rozwoju w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Od decyzji Wojewody [...] odwołanie wnieśli W. M. i D.S..
Pismem z 15 października 2020 r. Prokurator delegowany do Prokuratury Regionalnej w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Wojewody [...] z [...] września 2020 r.
Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji jako rażąco naruszającej prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. przepisy art. 7, art. 28 i art. 30 k.p.a. poprzez skierowanie do decyzji do osoby zmarłej – W.S., którego zgon nastąpił w dniu [...] października 2016 r. i który, na skutek śmierci utracił status strony w postępowaniu, a nadto zaniechanie wezwania do udziału w sprawie następców prawnych W. S..
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Stosownie do art. 52 § 1 – 3 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul (§ 3).
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OPS 6/05, wskazano, że art. 52 § 1 p.p.s.a. ma zastosowanie do prokuratora składającego skargę w dwóch sytuacjach. W pierwszej sytuacji, objętej początkową częścią analizowanego przepisu ("skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie"), prokurator biorący udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony jest skarżącym w rozumieniu tego przepisu jako podmiot, któremu doręczana jest decyzja administracyjna i który może złożyć skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tak jak strona i organizacja społeczna, i wówczas jest ograniczony terminem 30-dniowym z art. 53 § 1 p.p.s.a.. W drugiej sytuacji, wyznaczonej przez końcową część art. 52 § 1 p.p.s.a. ("chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka"), przepis ten ma zastosowanie do wymienionych podmiotów nieuczestniczących w postępowaniu administracyjnym na prawach strony i w takim przypadku termin do wniesienia skargi wynosi sześć miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej (art. 53 § 3 p.p.s.a.) (Woś Tadeusz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI Opublikowano: WK 2016).
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, prokurator brał udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Została mu doręczona ww. decyzja Wojewody [...] z [...] września 2020 r. Odwołanie od tej decyzji złożyli W. M. i D. S.. Wprawdzie samego odwołania nie ma w aktach sprawy, to jednak z odpowiedzi na skargę, jak i z pisma Wojewody [...] z [...] listopada 2020 r. wynika, że odwołanie zostało złożone do organu odwoławczego - Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii.
Zatem skoro prokurator brał udział w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, to miał obowiązek wyczerpania trybu odwoławczego przed wniesieniem skargi.
Niedopuszczalna jest sytuacja, w której prokurator, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, zaskarżył do Sądu decyzję wydaną przez organ
I instancji, bez uprzedniego wyczerpania środków odwoławczych.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.