Uzasadnienie
D. D. (dalej jako "skarżąca") pismem z 4 września 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...], reprezentowanego przez Burmistrza Dzielnicy [...], wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1962/19, którym uchylono w części decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2019 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z [...] marca 2019 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżąca pismem z 24 czerwca 2020 r. poinformowała Urząd Dzielnicy [...] o zmianie swojego miejsca zamieszkania na adres w C., wobec czego przy piśmie z 30 czerwca 2020 r. przekazano zgromadzoną dokumentację, zgodnie z właściwością, do Wójta Gminy [...] w celu rozpoznania wniosków skarżącej za okresy zasiłkowe 2017/2018, 2018/2019 oraz 2019/2020. Z kolei akta administracyjne sprawy, zwrócone przez Sąd po wydaniu ww. wyroku, przesłano temu organowi przy piśmie z 24 sierpnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że skarga, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., może być wniesiona tylko w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Aby można było mówić o "niewykonaniu wyroku" w rozumieniu art. 154 § 1 p.p.s.a. musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. I tak, w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa, będzie to sytuacja, w której organ nie wywiązuje się z tego obowiązku.
Z powyższego wynika, że skarga wniesiona na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. nie może dotyczyć niewykonania wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, albowiem w takiej sytuacji Sąd nie zobowiązuje organu do podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej w określonym terminie.
W przypadku jednak niedochowania przez organ terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.