Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2017 r. ([...] stycznia 2018 r. – data wpływu do Sądu) R. spółka z o. o. spółka komandytowa (dalej jako: skarżąca spółka), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 301/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, złożonego w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.) wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul [...], ozn. hip. "[...]" Nr [...].
W przedmiotowej skardze skarżąca spółka wniosła o: 1) wymierzenie organowi grzywny w wysokości stosownej do bezczynności Prezydenta przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania;
- 2) przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy zasądzonej grzywny;
- 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
Sąd ustalił, że akta sprawy administracyjnej wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 301/14 wpłynęły do Prezydenta w dniu 8 lipca 2015r., zatem termin wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny upłynął w dniu 8 października 2015 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka przed wniesieniem do Sądu przedmiotowej skargi wezwała Prezydenta do wykonania ww. wyroku pismem z dnia [...] maja 2017 r., jednak Prezydent nie zastosował się do tego wezwania i nie wydał decyzji w sprawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że obecnie trwa gromadzenie materiałów niezbędnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania. Ponadto wskazano, iż ze względu na dużą ilość postępowań prowadzonych przez organ nie było możliwe zakończenie postępowania w terminie wyznaczonym przez Sąd.
Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1906/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za niewykonanie wyroku z dnia 7 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 301/14, wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości [...] zł.
Z kolejną (drugą) skargą na niewykonanie powołanego wyroku z dnia 7 kwietnia 2015 r., skarżąca spółka wystąpiła pismem z dnia [...] listopada 2017 r., która to skarga zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 154 § 2 ppsa).
Z kolei grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa).
Jak wskazano wyżej, przed wniesieniem skargi z dnia [...] listopada 2017 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r., skarżąca spółka pismem z dnia [...] maja 2017 r. wezwała Prezydenta do jego wykonania. Procesowy wymóg wniesienia skargi został zatem spełniony. Terminy do wniesienia skargi ustalone w art. 53 ppsa nie mają zastosowania do skargi wnoszonej na podstawie art. 154 § 1 ppsa, a w konsekwencji dopuszczalność jej wniesienia nie jest uwarunkowana upływem określonego czasu od dnia doręczenia organowi wezwania do wykonania wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2721/12, Lex nr 1248469).
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, Lex nr 1252111).
Dokonując oceny okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że do dnia wydania niniejszego wyroku Prezydent nie rozstrzygnął wniosku skarżącej spółki o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" Nr [...]. Oznacza to, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r. pozostawał w bezczynności. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał za uzasadniony. Skutkowało to wymierzeniem organowi grzywny w wysokości [...] zł, której wysokość mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Przy czym wymierzając grzywnę w takiej kwocie Sąd wziął pod uwagę prawie trzyletni okres niewykonania przez organ prawomocnego wyroku z dnia 7 kwietnia 2015 r., jak również to, że mimo wymierzenia organowi grzywny prawomocnym wyrokiem tut.
Sądu z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1906/16 - Prezydent wciąż nie wydał decyzji odszkodowawczej. Jednocześnie Sąd podkreśla, że niewykonanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa stanowi szczególnie istotne uchybienie w działaniu organu administracji, godzi bowiem w zasady ogólne postępowania administracyjnego, w tym w szczególności w zasadę praworządności zawartą w art. 7 kpa oraz zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, wyrażoną w art. 8 kpa. Natomiast wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny, stanowiący w istocie sankcję za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych.
Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 ppsa Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Należy bowiem podkreślić, iż termin trzech miesięcy wyznaczony przez Sąd wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2015 r. był terminem dającym racjonalną możliwość ustalenia przez organ dokładnego stanu faktycznego sprawy oraz wartości nieruchomości.
Odnosząc się do wniosku skarżącej spółki o przyznanie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej określonej na podstawie art. 154 § 6 ppsa Sąd uznał, że jest on niezasadny i w tym zakresie skargę oddalił. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jak również treść skargi nie pozwalają na przyjęcie, by skarżąca spółka na skutek nierozpoznania opisanego wniosku odszkodowawczego w terminie doznała krzywdy wymagającej zadośćuczynienia poprzez przyznanie sumy pieniężnej.
Z powyższych względów w pkt 1 i 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6, art. 154 § 2, w pkt 3 - na podstawie art. 151 w zw. z art. 154 § 7 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa ([...] zł tytułem wpisu od skargi).