Uzasadnienie
POSTANOWIENIE
Dnia 6 października 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
w składzie następującym:
Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich
Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.)
WSA Dariusz Chaciński
Protokolant Zbigniew Dzierzęcki
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2010 r.
sprawy ze skargi W. O.
na decyzję Ministra Infrastruktury
z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]
w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji
postanawia:
odrzucić skargę.
I SA/Wa 260 /10
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2009 r., nr [...], Minister Infrastruktury utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] sierpnia 2009 r., nr [...] odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2006 r. nr [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę K. z dniem 1 stycznia 1999 r. własności nieruchomości położonej w K., stanowiącej działki nr [...]. W ocenie organu nadzoru wnioskodawczynie M. W. i T. O. nie mając praw rzeczowych do wyżej wskazanych działek nie mają interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. do żądania stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2006 r.
Na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] grudnia 2009 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. W,, T. O. i W. O., zarzucając naruszenie przepisów art. 28 k.p.a. oraz art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga W. O. jest niedopuszczalna. Skargę złożyła bowiem osoba nie będąca adresatem zaskarżonej decyzji i nie biorąca udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania nadzorczego. Adresatami tej decyzji i osobami biorącymi udział w tym postępowaniu były M. W., T. O.. Tylko te osoby skutecznie złożyły wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2006 r. i jako adresaci decyzji mają interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm..), dalej ,,p.p.s.a." do zaskarżenia decyzji do Sądu.
Inne osoby nie mają uprawnienia do wniesienia skargi, a wobec tego nie mają legitymacji do poszukiwania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym
Co prawda skarżący W. O. wymieniony jest obok pozostałych skarżących na pierwszej stronie wniosku z 9 kwietnia 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2006 r., jednakże wniosek ten nie został przez niego podpisany z uwagi na niemożność złożenia podpisu wywołaną stanem zdrowia (kopia zaświadczenia lekarskiego załączonego do wniosku). W tym kontekście Sąd dostrzega nieprawidłowość działania organu, który w powyższej sytuacji, obowiązany jest pouczyć wnioskodawcę o treści art. 63 § 3 k.p.a., a w przypadku nie zastosowania się do tego przepisu, pozostawić podanie bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 kpa, to jednakże uchybienie to pozostaje bez wpływu na legitymację skargową W. O. w niniejszej sprawie. Jednocześnie co do ,,wniosku" W. O. organ pozostaje w bezczynności w tym sensie, że nie wezwał on skarżącego do uzupełnienia braków podania. Dopiero po uzupełnieniu braków podania organ zobligowany będzie do rozpoznania prawidłowo złożonego wniosku skarżącego.
Zważyć należy, że decyzja o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego ma charakter formalny, procesowy, nie rozstrzyga istoty sprawy i nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej.
Konkludując, stwierdzić należy, że skarga W. O. jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia