Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 17 września 2014 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego i adwokata z urzędu.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że oprócz domu o powierzchni 49 m ² nie posiada żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że jest osobą straszą (82 lata), schorowaną, Która niedowidzi i niedosłyszy. Wnioskodawca oświadczył, że otrzymywane dochody przeznacza na swoje utrzymanie, zakup lekarstw i opiekę medyczną. Dodał, że ze względu na posiadane schorzenia nie może samodzielnie się poruszać.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Stwierdzono, że wnioskodawca samodzielnie prowadzący gospodarstwo domowe i utrzymujący się z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury nie jest w stanie przy ponoszonych wydatkach ponieść kosztów sądowych samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.
Wprawdzie wnioskodawca nie podał wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie siebie, domu oraz leczenie i zakup lekarstw jednakże przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi, artykuły spożywcze i przemysłowe oraz leki uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.