Uzasadnienie
B. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę powołując m.in. przepis art. 227 k.p.a., art. 35-37 k.p.a. na przewlekłość prowadzonego postępowania przed Starostę [...].
Pismem z dnia 1 października 2013 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania przedmiotu skargi.
W odpowiedzi pismem z dnia 8 października 2013 r. skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za część nieruchomości położonej w obrębie [...], gm. [...] oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od postanowienia Starosty [...] z dnia [...] lipca 2013 r., którego dotyczy skarga przysługiwało stronie zażalenie do Wojewody [...] – o czym skarżący został pouczony w zaskarżonym postanowieniu.
Skarga, wniesiona na postanowienie organu I instancji jest niedopuszczalna.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.