Uzasadnienie
I SA/WA 261/09
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Burmistrza Gminy B. Nr [...] z dnia [...] października 2008 r., którą nie rozpatrzono "spraw nie będących w kompetencji Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej (matactwa, kradzież) oraz spraw rozstrzygniętych poprzednimi nieprawomocnymi decyzjami (zapłata za gaz, zakup dwóch zamków do drzwi wejściowych, dowiezienie i naprawa 3 maszyn do pisania, oddłużenia mieszkania)" – zaskarżoną decyzję uchyliło w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w uzasadnieniu decyzji wskazało, ze wnioskami z dnia 30 września, 4 października i 6 października 2008 r. W. K. zwrócił się o przyznanie pomocy na szereg wskazanych przez siebie celów w tym: zwrot kosztów biletu, zakupionych leków, opłacenie energii elektrycznej, opłacenie rachunku w TELE 2, wykonanie kserokopii dokumentów, zakup znaczków pocztowych we wrześniu i październiku 2008r oraz zakup nowych maszyn do pisania.
Powyższe wnioski rozpatrzone zostały przez Burmistrza Gminy B., trzema decyzjami w tym decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2008r., którą Burmistrz Gminy B. postanowił "nie rozpatrywać spraw nie będących w kompetencji Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej (matactwa, kradzież) oraz spraw rozstrzygniętych poprzednimi nieprawomocnymi decyzjami (zapłata za gaz, zakup dwóch zamków do drzwi wejściowych, dowiezienie i naprawa 3 maszyn do pisania, oddłużenia mieszkania)".
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, ze Ośrodek pozostawił bez rozpatrzenia sprawy nie leżące w kompetencji Ośrodka (matactwa, kradzieże) oraz sprawy, które zostały rozstrzygnięte wcześniejszymi decyzjami, od których skarżący złożył odwołanie (zapłata za gaz, zakup 2 zamków do drzwi wejściowych, dowiezienie i naprawa 3 maszyn do pisania, oddłużenia mieszkania).
Organ I instancji podkreślił, że ponowne ich rozpatrywanie dotknięte byłoby wadą nieważności decyzji zgodnie z art. 156 § l pkt 3 k.p.a.,
Organ I instancji zwrócił również uwagę, że w kwestii żądania od Ośrodka odszkodowania z różnego tytułu utrzymane zostało w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowienie Ośrodka Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r, w którym to Ośrodek uznał się niewłaściwym w tym przedmiocie w oparciu o art.66 § 3 k.p.a.
Od decyzji powyższej odwołanie złożył, W. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] - zaskarżoną decyzję uchyliło w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że przedmiotową decyzję należało uchylić z przyczyn formalnych, ponieważ zarówno przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego jak przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, nie przewidują zakończenia postępowania przed organem, do którego wpływa wniosek strony, decyzją o "nie rozpatrzeniu" spraw nie będących w kompetencji Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej (matactwa, kradzież) jak również spraw rozstrzygniętych poprzednimi nieprawomocnymi decyzjami (zapłata za gaz, zakup dwóch zamków do drzwi wejściowych, dowiezienie i naprawa 3 maszyn do pisania, oddłużenia mieszkania).
Tymczasem organy administracji publicznej obowiązane są działać zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. K. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasada legalizmu wymaga, aby organ administracji orzekający w sprawie stosował prawo w sposób przewidziany w przepisach kpa.
Ma rację organ II instancji, ze Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje zakończenia postępowania przed organem, do którego wpływa wniosek strony, decyzją o "nie rozpatrzeniu" spraw.
Organ winien wydać orzeczenie przewidziane przepisami kpa, tak więc organ może w sytuacjach określonych w przepisach kpa pozostawić podanie bez rozpoznania, może jeżeli jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazać podanie do organu właściwego, może zwrócić podanie, może również odmówić wszczęcia postępowania.
Z uwagi na to, że organ I instancji wydał orzeczenie nie przewidziane przepisami kpa, decyzja organ II instancji jest prawidłowa i Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.