Uzasadnienie
W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1991r. nr [...] stwierdzającą nabycie przez gminę-miasto S. z mocy prawa w dniu 27 maja 1990 r. nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej S. obręb ewidencyjny [...] nr działki ewidencyjnej [...] uregulowanej w księdze wieczystej nr [...], W. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 123, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przy czym bezzasadność należy rozumieć jako niedopuszczalność skargi.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Decyzja, której dotyczy skarga, wydana została przez Wojewodę [...] jako organ pierwszoinstancyjny i przysługiwało od niej stronom na podstawie art. 127 k.p.a. odwołanie do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej – o czym skarżący został pouczony.
Jak z niniejszego wynika skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję pierwszoinstancyjną jest niedopuszczalna.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.