Uzasadnienie
P. S.A. z siedzibą w P., pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], mocą której odmówiono stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem [...] grudnia 1990 r. przez przedsiębiorstwo państwowe C. z siedzibą w W. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...], oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m² wraz z przeniesieniem prawa własności budynków i innych urządzeń znajdujących się na tym gruncie. Jednocześnie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym pismem procesowym z dnia [...] stycznia 2013 r., skarżąca Spółka podniosła, że wykonanie decyzji spowodowałoby zatrzymanie pracy [...], co niewątpliwie spowodowałoby po stronie skarżącej powstanie znacznej szkody związanej z utratą dochodów, przy jednoczesnej konieczności ponoszenia kosztów stałych związanych z funkcjonowaniem obiektu [...]. Strona skarżąca podkreśliła, że samo zamknięcie [...] wiąże się z wysokimi kosztami procesu wyłączenia jej z działalności (np. konieczność rozwiązania umowy dzierżawy obiektu [...] oraz umowy agencyjnej na prowadzenie [...] zawartych z odrębnymi podmiotami). Wykonanie zaskarżonej decyzji pociągałoby także konieczność poniesienia kosztów związanych z zabezpieczeniem obiektu w czasie jego zamknięcia, tj. w szczególności koszty ochrony, przemieszczenia i składowania znajdujących się tam urządzeń i produktów będących w bieżącej sprzedaży na [...], w tym szczególnie wysokie nakłady związane z [...], [...] i składowaniem wszystkich [...], a także koszty ponownego uruchomienia [...]. Z powyższym związana jest również możliwość utraty klientów [...] i ich zaufania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) i ma on charakter zamknięty.
Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z powołanego przepisu wynika, iż podstawową przesłanką wstrzymania wykonania danego aktu jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2012 r. zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazano we wniosku wykonanie decyzji spowodowałoby zatrzymanie pracy [...], a w następstwie tego naraziłoby skarżącą Spółkę na szkody związane z utratą dochodów, przy jednoczesnej konieczności ponoszenia szeregu kosztów związanych z funkcjonowaniem obiektu [...], a w szczególności kosztów związanych z zabezpieczeniem obiektu w czasie jego zamknięcia, kosztów ochrony, [...] i [...] znajdujących się urządzeń i produktów będących w bieżącej sprzedaży [...], w tym szczególnie wysokie nakłady związane z [...], [...] i [...] wszystkich [...]. Możliwa byłaby również utrata klientów stacji i ich zaufania. Powyższe, zdaniem Sądu, uzasadnia twierdzenie, że wykonanie decyzji mogłoby wnioskodawcę narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.