Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 1233/04 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. i decyzję Prezydenta W. z [...] maja 2004 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Sąd uznał, że rzeczą organu orzekającego w drugiej instancji było sprawdzenie jaką pulą środków dysponował w miesiącach kwiecień – maj 2004 r. Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W., jak również ustalenie liczby beneficjentów tej pomocy. Gołosłowne jest stwierdzenie, że ośrodek nie posiada wystarczających środków bez wskazania jakiegokolwiek dowodu dla uzasadnienia tego stanowiska. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, tak aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością (art. 7 i 77 k.p.a.). Dotyczy to nie tylko ustalenia przesłanek, jakie według ustawy o pomocy społecznej powinna spełniać skarżąca aby przyznać jej świadczenie, ale również okoliczności, które decydują o odmowie przyznania zasiłku. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji nie spełniają tych wymogów.
D. M. wniosła w dniu 3 lipca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku z dnia 4 sierpnia 2005 r. sygn. I SA/Wa 1233/04. Skarżąca podała, że do chwili obecnej organ nie wydał decyzji zgodnie z wytycznymi Sądu. W piśmie z dnia 15 marca 2007 r., precyzującym skargę, D. M. wskazała, że wnosi o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) za niewykonanie wymienionego wyroku.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia termu organowi grzywny.
Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione, bowiem pismem z dnia 12 listopada 2005 r. skarżąca zwróciła się do Prezydenta W. o wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie I SA/Wa 1233/04.
W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że organ pierwszej instancji nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym decyzje obu instancji. W ocenie Sądu stan faktyczny, jaki miał miejsce w sprawie spełnia przesłanki niewykonania wyroku, ponieważ sprawa nie została zakończona. Dlatego też stosownie do treści art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spełniona została przesłanka do wymierzenia organowi grzywny. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Należy nadmienić, że uchylone decyzje dotyczyły okresu kwiecień – maj 2004 r. i jest oczywiste, iż stan faktyczny tej sprawy, tj. sytuacja materialna i uzasadnione potrzeby skarżącej oraz ówczesne możliwości ośrodka pomocy społecznej powinny być przez organ ponownie ocenione według stanu istniejącego w tym okresie, a nie według stanu ponownego orzekania przez organ.
Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 154 § 1 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.