Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] odmówiło P. S. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej własnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...].
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia oraz akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania P. S., uchyliło decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] i odmówiło przyznania odwołującemu się świadczenia z pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu biletu.
Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], na podstawie art. 113 § 1 kpa, orzekło o sprostowaniu jako oczywistej omyłki pisarskiej komparycji wyżej wymienionej decyzji w zakresie oznaczenia członka składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W decyzji zapisano bowiem "[...]", zamiast prawidłowo "[...]". Postanowienie to doręczone zostało P. S. w dniu [...] listopada 2014 r. na wskazany przez niego adres do doręczeń.
Niezgadzając się z tym postanowieniem, P. S. wnioskiem z dnia 5 marca 2015 r., wniesionym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 9 marca 2015 r., wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o przywrócenie terminu do złożenia powyższego środka odwoławczego, nie wskazując przyczyn uchybienia terminu.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej własnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., wskazując, że P. S. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, co jest warunkiem koniecznym dla jego przywrócenia w myśli art. 58 § 1 kpa.
Na powyższe postanowienie P. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie skarżącego zaskarżone postanowienie sprzeczne jest z obowiązującymi przepisami procedury administracyjnej. Skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu naruszenie art. 24 kpa w związku z art. 27 kpa, poprzez brak wydania przed rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu rozstrzygnięcia w kwestii wyłączenia od rozpoznawania sprawy członków Kolegium, obejmującego m.in. członków składu orzekającego w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie skarżący zarzucił organowi, że nie wezwał go do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu poprzez jego uzasadnienie. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak też o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w ustawowym trzydziestodniowym terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wobec czego w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zakwestionowane rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2015 r., mające charakter stricte procesowy (odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy), w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy jest zgodne z prawem.
Zgodnie z treścią art. 58 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i jednocześnie należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przepis ten wprowadza zatem trzy przesłanki, których łączne spełnienie obliguje organ do przywrócenia uchybionego przez stronę terminu. Są to: uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu, dopełnienie czynności, dla której określony był termin oraz złożenie wniosku o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku jest niedopuszczalne, o czym stanowi art. 58 § 3 kpa.
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, skarżący, mimo prawidłowego pouczenia, dopiero pismem z dnia 5 marca 2015 r. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy prawie cztery miesiące od doręczenia mu postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. prostującego oczywistą omyłkę w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2014 r. (co miało miejsce w dniu [...] listopada 2014 r.). W treści złożonego wniosku skarżący nie podał żadnej przyczyny zwłoki w złożeniu wniosku ani nie uprawdopodobnił, że uchybienie ustawowemu terminowi nastąpiło bez jego winy.
W tej sytuacji organ prawidłowo uznał, że taki wniosek nie mógł być uwzględniony, ponieważ nie spełniał ustawowych przesłanek. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r. o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozstrzygnięcie sprawy zakończonej postanowieniem tego organu z dnia [...] listopada 2014 r. w pełni odpowiada prawu.
Z akt sprawy wynika także, że postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] podanie skarżącego o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało załatwione odmownie. Stąd postawiony w tym zakresie w skardze zarzut uznać należy za chybiony.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny ze względu na rzekomą zwłokę w załatwieniu sprawy, wskazać należy, że mógłby być on przedmiotem ewentualnych rozważań Sądu w sprawie wywołanej skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, a nie w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.) orzekł jak w sentencji.