Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] grudnia 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy własną decyzję z [...] listopada 2014 r. nr [...] stwierdzającą, że decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z [...] grudnia 1989 r. nr [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym przy ul. [...] w [...] została wydana z naruszeniem prawa, jednakże nie można stwierdzić jej nieważności z powodu wywołania przez tę decyzje nieodwracalnych skutków prawnych.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła w dniu [...] stycznia 2015 r. W. P. Na rozprawie w dniu 11 marca 2016 r. skarżąca wniosła o zawieszenie przedmiotowego postępowania na zgodny wniosek stron i poinformowała, że dotychczas nie zakończyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 1999 r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] października 1969 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...] nr hip. [...] i stwierdzającej, że wszystkie budynki znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Państwa. Skarżąca wniosła jednocześnie o zawieszenie przez Sąd postępowania z urzędu, w przypadku, gdyby brak było zgody wszystkich stron na jego zawieszenie.
Do powyższego wniosku przychylił się pełnomocnik uczestników postępowania – M. P. i H. Z. W piśmie z [...] marca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało, że nie widzi konieczności zawieszenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Jak wynika z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
W ocenie Sądu, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] pod nr [...] toczy się bowiem postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] września 1999 r. nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] października 1969 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] i stwierdzającej, że wszystkie budynki znajdujące się na powyższym gruncie przeszły na własność Państwa.
Z kolei w sprawie toczącej się przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Warszawie, przedmiotem zaskarżonych decyzji nadzorczych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (z [...] grudnia 2014 r. i [...] listopada 2014 r.) była decyzja Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z [...] grudnia 1989 r. nr [...] o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku położonym przy ul. [...] w [...]. Przyczyną stwierdzenia przez organ nadzoru wydania tej decyzji z naruszeniem prawa było właśnie stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] września 1999 r. (badaną obecnie w ww. postępowaniu) nieważności odmownej decyzji dekretowej z [...] października 1969 r., co skutkowało uznaniem, że w dacie wydania decyzji z [...] grudnia 1989 r. budynek, w którym znajduje się lokal nr [...], nie stanowił własności Skarbu Państwa, lecz własność osób fizycznych, a zatem Skarb Państwa nie był podmiotem uprawnionym do jego sprzedaży.
W ocenie Sądu w takim stanie faktycznym, dopiero rozstrzygnięcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], czy decyzja tego organu z [...] września 1999 r. nr [...] wydana została z rażącym naruszeniem prawa, pozwoli na dokonanie oceny, czy wydane w niniejszej sprawie decyzje były prawidłowe, czy też wadliwe. Jeśli bowiem stwierdzona zostałaby nieważność ww. decyzji, decyzja Prezydium Rady Narodowej w [...] z [...] października 1969 r. pozostałaby w obrocie prawnym, a budynek w którym znajduje się lokal nr [...] stanowiłby w dniu jego sprzedaży własność Skarbu Państwa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.