Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 października 2022 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 709/15, w którym Sąd zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi m.st. Warszawy grzywny i zasądzenie na ich rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy maksymalnej dopuszczalnej kwoty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego i rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący wskazali, że wobec niewykonywania przez organ powyższego wyroku z 15 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem 22 sierpnia 2019r. sygn. akt I SA/Wa 436/19 wymierzył Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę w wysokości 3000 złotych. Wskazali również, że pomimo upływu kolejnych 2 lat organ nie rozpoznał wniosku i nie wydał rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Prezydent m.st. Warszawy wskazał, że dąży do jak najszybszego zakończenia postępowania i wydania decyzji kończącej postępowanie. Wskazał również, że pismem z 14-02-2023 r. strony postępowania zostały poinformowane o zgromadzeniu całości materiału dowodowego pozwalającego na wydanie decyzji kończącej postępowania oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją, oraz wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Przedmiotowa skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.".
Zgodnie z 154 § 1, 2, 6 i 7 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (§ 6). Uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (§ 7).
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 15 grudnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 709/15 uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi w dniu 16 marca 2016r. Wyznaczony przez Sąd termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 16 czerwca 2016 r.
Pomimo upływu ponad 6 lat od wyznaczonego terminu do załatwienia sprawy, Prezydent m.st. Warszawy nie zakończył dotychczas postępowania. Analiza akt rozpoznawanej sprawy wskazuje, że bezczynność organu w wykonaniu tego wyroku przybiera postać kwalifikowaną. Organ bowiem rażąco naruszył prawo, w tym przede wszystkim art. 153 i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 i art. 35 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku skomplikowanym charakterem zawisłej przed nim sprawy administracyjnej, niekompletnością materiału dowodowego, potrzebą ustalenia prawidłowego kręgu stron postępowania czy ilością analogicznych spraw rozpatrywanych przez organ.
Tak znaczna zwłoka w wykonaniu prawomocnego wyroku i jej rażący charakter czynią zasadnym wymierzenie organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku grzywny w wysokości 10000 zł, który to wymiar grzywny jest - w ocenie Sądu - współmierny do okresu zaistniałej zwłoki w wykonaniu wspomnianego wyroku.
Zwłoka organu w załatwieniu przedmiotowej sprawy administracyjnej uzasadnia także przyznanie od organu na rzecz każdego skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł, który to wymiar jest współmierny do okresu zaistniałej zwłoki w wykonaniu wspomnianego wyroku z 15 grudnia 2015., jak też okresu jaki upłynął od zwrotu organowi akt sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 w związku z art. 120 p.p.s.a.