Uzasadnienie
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa postanowieniem z [...] stycznia 2004 r., [...] zawiesiła postępowanie odwoławcze w sprawie stwierdzenia nieodpłatnego nabycia przez Gminę C. z mocy prawa własności nieruchomości do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy zgodności z Konstytucją RP art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o zmianie ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" oraz o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 80, poz. 720) bądź art. 34a ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. Nr 84, poz. 948 z późn. zm.), w zakresie, w jakim przepisy te dotyczą komunalizacji, która już nastąpiła z mocy samego prawa na podstawie przepisów art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990 r. Nr 32 poz. 191 z późn. zm.).
W uzasadnieniu organ administracji stwierdził, że rozstrzygnięcie sprawy komunalizacyjnej jest uzależnione od orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie K 30/03. Dopiero po rozstrzygnięciu tej sprawy przez Trybunał, będzie możliwe przeprowadzenie postępowania komunalizacyjnego, w tym rozważenia zarzutów odwołującej się Gminy, a kwestionujących fakt posiadania nieruchomości przez PKP.
W skardze do sądu administracyjnego Gmina C. zarzuciła Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, że w zaskarżonym postanowieniu o zawieszeniu postępowania z dnia [...] stycznia 2004 r., [...] przyjęła błędne zapatrywanie, że przedmiotowe nieruchomości są w posiadaniu PKP, a zatem mogą zostać oddane temu przedsiębiorstwu w użytkowanie wieczyste. Podkreślono, że nie mogą być one przypisane PKP, skoro na dzień 5 grudnia 1990 r. nie były w posiadaniu PKP i nadal w nim nie są, a jedynie błędnie przyjęto w ewidencji gruntów, że znajdują się w zarządzie PKP. W tym stanie rzeczy zawieszenie postępowania, opóźniające rozstrzygnięcie odwołania, pociąga za sobą ogromne perturbacje w zakresie planowania wydatków na modernizację drogi i pozyskania innych środków pozabudżetowych, w tym funduszy unijnych, których uzyskanie uzależnione jest od zgłoszenia stosownych wniosków w nieprzekraczalnym terminie.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono w niej, że zarzuty podniesione w skardze były przedmiotem rozpoznania już w postępowaniu odwoławczym i nie wniosły żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zajęte stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 97 § 1 p. 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Rozpoznawana przez Trybunał Konstytucyjny sprawa K 30/03 jest zagadnieniem wstępnym w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym przedmiotowych nieruchomości. Zatem zaskarżonemu postanowieniu KKU nie można zarzucić naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Z tych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.