Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 25 listopada 2014 r. adwokat – J. S..
Z akt sprawy wynika, że ustanowiony pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r., podczas której został wydany wyrok oddalający skargę R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...].
Podczas rozprawy pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Sąd poinformował pełnomocnika, że wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego zostanie rozpoznany odrębnym orzeczeniem na posiedzeniu niejawnym.
Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. przyznano pełnomocnikowi ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
W dniu 26 maja 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego w którym poinformował o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu z dnia 3 lutego 2015 r. oraz o przesłaniu jej skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych z tytułu sporządzenia powyższej opinii wskazując, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.