Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia trwałego zarządu na rzecz Ministerstwa [...] reprezentowanego przez [...] Zarząd [...] w G. na nieruchomości lokalowej o pow. [...] m2 znajdującej się w budynku położonym w G przy ul. [...], posadowionym na działce nr [...] o pow. [...] ha.
W treści ww. decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. ustalone zostały następujące warunki przekazania nieruchomości w trwały zarząd [...]:
- 1. nieruchomość przeznaczona została na siedzibę [...] Przychodni Lekarskiej SP ZOZ w G. w celu świadczenia usług medycznych,
- 2. cenę nieruchomości ustalono na podstawie operatu szacunkowego (...) na kwotę [...] zł.
- 3. Opłaty roczne z tytułu trwałego zarządu obliczone jako 0,3% ceny nieruchomości ustalono na kwotę [...] zł.
W pozostałych punkach 4-8 ustalono m. in. warunki aktualizacji ww. opłaty rocznej, sposób i termin przekazania nieruchomości.
Od decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. [...] Zarząd [...] w G. złożył odwołanie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., który decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w G. W dniu 26 lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] Zarządu [...] w G. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w G. z dnia [...] listopada 2008 r. w części dotyczącej ustalenia ceny nieruchomości oraz opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomością (pkt. 2 i 3 rozstrzygnięcia).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że organ dokonał nieprawidłowego ustalenia wartości nieruchomości poprzez jej powiększenie o składniki nie przewidziane w ustawie, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia zawyżonej opłaty z tytułu trwałego zarządu przedmiotową nieruchomością. W konsekwencji zachodzi duże niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych w granicach tej samej sprawy.
Pozytywne rozstrzygniecie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wcześniej przesłanek, przy czym nawet w takim przypadku zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może".
Z brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie aktu.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego albo powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Z analizy akt sprawy, w żaden sposób nie wynika, że wykonanie decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia ceny nieruchomości oraz opłaty rocznej z tytułu trwałego zarządu nieruchomością mogłoby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zaś, na który spoczywa obowiązek wnikliwego uzasadnienia wniosku, przywołał jedynie ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w konkretnej sprawie, co w żaden sposób nie przekonuje Sądu do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak sentencji postanowienia.