Uzasadnienie
Pismem z [...] października 2021 r. A. B. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaistnienie stanu powagi rzeczy osądzonej, gdyż postanowieniem z 9 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1945/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. na wskazaną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
W pierwszej kolejności odnosząc się do odpowiedzi na skargę należy zauważyć, że orzeczenie o odrzuceniu skargi nie tworzy stanu powagi rzeczy osądzonej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 208/11), a zatem stanowisko organu o niedopuszczalności skargi z tego powodu nie jest prawidłowe.
Pomimo tego, skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona [...] sierpnia 2014 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej [...] października 2020 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego orzeczono jak w sentencji.