Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2004 r., nr [...] odmawiająca spadkobiercom dawnego właściciela przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne odpowiadające wymogom formalnym art. 107 § 1 kpa, a merytorycznie jest zgodna z utrwalonym poglądem w literaturze i orzecznictwem, iż termin z art. 7 ust. 1 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy jest terminem prekluzyjnym powodującym w razie jego uchybienia wygaśnięcie roszczenia, a do terminu tego nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące przywrócenia terminu. Stąd też decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą przywrócenia tego terminu spadkobiercom dawnego właściciela organ odwoławczy utrzymał w mocy.
Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł spadkobierca dawnego właściciela zarzucając, że rozważania organu o prekluzyjności terminów z art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. są próbą ucieczki od prawny materialnej w celu ukrycia sprzeczności chorej decyzji z duchem prawa. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
W przedmiotowej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Jak wynika z akt administracyjnych nieruchomość [...] przy ul. [...] stanowiąca dawniej własność L. S., na mocy dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) przeszła na własność Gminy W. Wnioskiem z dnia [...] lipca 1949 r. dawny właściciel wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie własności czasowej gruntu. Orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] listopada 1949 r. Prezydent W. odmówił przywrócenia terminu.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność tego orzeczenia, bowiem nie zawierało ono uzasadnienia zgodnego z wymogami art. 107 § 1 kpa i nie wskazano dowodów pozwalających przyjąć, że z dniem 25 listopada 1948 r. nastąpiło objęcie w posiadanie przez gminę przedmiotowego gruntu.
Ponowne rozpatrzenie wniosku byłego właściciela, w którego miejsce wstąpili spadkobiercy M. i M. S., nastąpiło decyzją Prezydenta W. z dnia [...] września 2004 r., w której to decyzji organ pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu, a organ odwoławczy decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. utrzymał tę decyzję w mocy.
Oceniając zgodność tej decyzji z przepisami prawa materialnego i procesowego sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia zasadności zarzutów skargi.
Zgodzić się należy bowiem ze stanowiskiem organu odwoławczego, że organ pierwszej instancji rozpatrując ponownie wniosek z dnia 14 lipca 1949 r. wyeliminował wady orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] listopada 1949 r. podając dowody, na których podstawie ustalono datę 25 listopada 1948 r. jako dzień objęcia nieruchomości w posiadanie przez gminę, zaś sama zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, a więc odpowiada wymogom formalnym określonym w art. 107 § 1 kpa.
Gdy zaś chodzi o prawidłowość merytoryczną rozstrzygnięcia, to zarówno w literaturze jak i utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż termin określony w art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze W. jest terminem prawa materialnego o skutkach prekluzyjnych powodujących wygaśnięcie roszczenia lub uprawnienia w przypadku jego uchybienia (por. Daniela Kozłowska i Eugeniusz Mzyk "Grunty Warszawskie, Wyd. Zachodnie Centrum Organizacji 2000 r.).
Potwierdza to uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 1996 r. OPK 19/96 stwierdzająca, iż do terminu przewidzianego w art. 7 ust.1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na terenie m.st. Warszawy nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące przywrócenia terminu.
Wbrew stanowisku skarżącego odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku dekretowego nie stoi w sprzeczności z treścią przepisu prawa, zaś zaskarżona decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] września 2004 r. spełnia wymogi art. 107 kpa pod względem uzasadnienia faktycznego i prawnego.
W tym stanie rzeczy skarga jako bezpodstawna podlega oddaleniu stosownie do treści art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).