Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – K. S. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. ze względu na wniesienie jej z uchybieniem terminu.
W dniu 20 maja 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. We wniosku pełnomocnik wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 października 2015 r. sygn. akt I OZ 1355/15 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu polegała na reprezentowaniu skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz na sporządzeniu zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 9 lipca 2015 r., którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. Rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2 lit d) ww. rozporządzenia stawka w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120,00 zł.
W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub części.
W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi K. S. należy się wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 82,80 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 442,80 złotych.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) i § 18 ust. 1 pkt 2 lit d) ww. rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.