Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] orzekającą o zezwoleniu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości przeznaczonej pod obwodnicę miasta S. w ciągu drogi krajowej nr [...], położonej w S. gm. S. działki nr [...]o pow. [...] ha stanowiącej współwłasność I. i R. J. oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny:
Na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej nr [...] - obwodnicy miasta S. w ciągu drogi krajowej nr [...] - część nieruchomości w S. działka nr [...] o pow. [...] ha należącej do I. i R. J., została przeznaczona na część pasa drogowego drogi krajowej nr [...].
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnioskiem z dnia 8 marca 2004 r. wystąpił o wydanie decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie części przedmiotowej nieruchomości oraz nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2004 r. zezwolił Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad na niezwłoczne zajęcie części tej nieruchomości i nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Rozpoznając odwołanie zainteresowanego od tej decyzji organ odwoławczy powołując się na art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wskazał, że postępowanie wywłaszczeniowe dotyczące przedmiotowej nieruchomości wszczęte na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nie zostało dotychczas zakończone decyzją ostateczną, co oznacza, że spełniona została przesłanka warunkująca wydanie decyzji w trybie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.
Odnośnie zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że wykraczają one poza zakres postępowania w przedmiocie wydania decyzji zezwalającej inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z nadanie tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, bowiem organ umocowany jest jedynie do badania istnienia przesłanek z art. 17 ustawy, natomiast przebieg inwestycji oraz kwestie dotyczące odległości projektowanej jezdni do budynków mieszkalnych oraz obszaru poszczególnych nieruchomości przeznaczonych pod inwestycję określa decyzja lokalizacyjna. Ewentualna zaś ocena legalności decyzji lokalizacyjnej należy do odrębnego postępowania. Stąd też prawidłowe rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego zostało utrzymane w mocy.
Skargę sądową na powyższą decyzję złożyli I. i R. J. zarzucając, iż naruszono minimalną odległość krawędzi jezdni od budynków, że powinny być zastosowane pasy zieleni i że nie wykupiono całych nieruchomości, które teraz będą tracić na wartości z uwagi na położenie przy drodze. Jednocześnie skarżący zarzucili, że Wojewoda podzielił ich działkę na dwie części bez zgody właścicieli, a w projekcie podziału było pełno usterek i wad. Skarżący nie zgadzają się z zajęciem części działki zamiast proponowanej przez nich całości działki.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Podstawę do wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721). Zgodnie z zapisem art. 17 ust. 1 tej ustawy, po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad udziela w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe. W myśl ust. 2 tego przepisu, decyzji tej nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli jest to niezbędne do wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W przedmiotowej sprawie postępowanie wywłaszczeniowe dotyczące nieruchomości nr [...] w S., zostało wszczęte na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, choć dotychczas nie zostało zakończone decyzją ostateczną, co wynika z akt sprawy. Tym samym została spełniona jedna z przesłanek warunkujących możliwość wydania decyzji w trybie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.
Wskazanie przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w piśmie z dnia 8 marca 2004 r., że przygotowanie etapu projektowego inwestycji zostało zakończone, grunty w 80 % wykupione, wobec czego podjęto działania związane z ogłoszeniem przetargu na roboty budowlane, zaś przesunięcie terminu rozpoczęcia prac budowlanych z uwagi na trudność w nabywaniu gruntów może spowodować skreślenie inwestycji z planu centralnego na bliżej nie określony czas, stanowiło o zastosowaniu art. 17 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy. Konieczność zaś wykazania się przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane decydowała o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy.
Jak trafnie wyjaśnił organ odwoławczy, zarzuty zainteresowanego o nieprawidłowych odległościach, błędach w projekcie podziału działki pozostają poza zakresem postępowania w przedmiocie wydania decyzji zezwalającej inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w trybie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. W tym postępowaniu nie przeprowadza się również oceny legalności decyzji lokalizacyjnej. Taka ocena należy do innego postępowania.
Analizując zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż narusza ona prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania, a zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).