Uzasadnienie
I. Stan faktyczny
W dniu 8 listopada 2013 r. Skarb Państwa – Minister [...] złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego nosząc zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. I SA/Wa 1955/10 w sprawie ze skarg B. B., D. T., E. D. i M. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa użytkowania wieczystego do gruntu uchylającym zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...].
W uzasadnieniu skargi Minister [...] wskazał, że zgodnie z art. 60a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782) nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa przeznaczonymi na potrzeby ministerstw gospodaruje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. W ramach tych kompetencji podejmuje czynności w postępowania sądowych dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości.
W odniesieniu do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] decyzją Ministra Skarbu Państwa z [...] stycznia 2010 r. został ustanowiony trwały zarząd na rzecz Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Oznacza to, że w postępowaniach sądowych i administracyjnych w sprawach dotyczących tej nieruchomości Skarb Państwa powinien być reprezentowany przez Ministra Skarbu Państwa. Zdaniem Ministra doszło do sytuacji, w której Skarb Państwa nie był należycie reprezentowany.
W piśmie z 17 lipca 2015 r. D. T. podniosła zarzut braku przymiotu strony po stronie Ministra [...].
Na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. pełnomocnik B. B. wniósł o odrzucenie skargi o wznowienie jako wniesionej z przekroczeniem ustawowego terminu określonego w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej Ppsa). Na potwierdzenie tej okoliczności przedstawił kopię skargi wniesionej przez B. B. w dniu 31 lipca 2013 r. za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organy z [...] czerwca 2013 r.
II. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 281 Ppsa, na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany
Natomiast w myśl art. 277 Ppsa skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 8 listopada 2013 r. Natomiast z treści skargi B. B., która wpłynęła do Ministerstwa Skarbu Państwa w dniu 31 lipca 2013 r. (karta 223 akt sądowych), wynika że organ uzyskał wiedzę o wydaniu tego wyroku właśnie w tej dacie. Całkowicie błędne jest stanowisko organu, że wiedzę o wydanym wyroku uzyskał dopiero w dniu 30 września 2013 r. w związku z przekazaniem przez Prokuratorię Generalną pozwu D. T. i E. D.. Przeczy temu oprócz treści skargi z 31 lipca 2013 r., powołanie się przez sam organ na wyrok z 4 listopada 2011 r. w datowanej na 21 sieprnia 2013 r. odpowiedzi na skargę z 31 lipca 2013 r.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 277 Ppsa, tj. trzymiesięcznego terminu liczonego od dnia, w którym strona (jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy) dowiedziała się o orzeczeniu.
W tym stanie rzeczy powyższą skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 281 w zw. z art. 277 Ppsa postanowił, jak w sentencji