Uzasadnienie
Pismem z 27 stycznia 2020 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rozwoju z [...] stycznia 2020 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz J. K. odszkodowania w wysokości [...] zł za nieruchomość położoną w gminie [...], w obrębie [...], ozn. jako działki ew. nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha (wydzielone z działki nr [...]) przeznaczoną na realizację inwestycji celu publicznego pod nazwą "Budowa drogi ekspresowej [...] (w. [...]) – [...] na odcinku węzeł [...] (be węzła) – [...] (początek obwodnicy): Część nr 2: obwodnica [...] od km [...] do ok. km [...] długości ok. [...] km".
Następnie pismem z [...] sierpnia 2020 r. (data wpływu do Sądu [...] sierpnia 2020 r.) skarżący, na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", cofnął wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.