Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 283/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...]umarzającą wszczęte z urzędu postępowanie o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w sprawie odmowy wyłączenia pracowników socjalnych od udziału w sprawach o przyznanie L. S. pomocy ze środków pomocy społecznej.

Decyzja z dnia [...] stycznia 2015 r. została sprostowana postanowieniem Kolegium z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Niewątpliwie możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z orzecznictwem i doktryną wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce dopiero wówczas, gdy po pierwsze: wniesiony środek zaskarżenia zostanie przez organ administracji publicznej rozpoznany ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz"- B. Dauter i in.; Zakamycze, 2006, wyd. II, teza 5); po drugie – konieczne jest uwzględnienie, że istota dwuinstancyjnego postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, po trzecie – bez względu na to, która za stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, dojdzie do wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W przypadku skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], skarżący winien wyczerpać środek prawny określony w art. 127 § 3 Kpa, zgodnie z którym strona niezadowolona z decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe wynikało z pouczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zawartego w zaskarżonej decyzji.

Z akt sprawy nie wynika, by L. S. (będący jedyną stroną postępowania) wyczerpał administracyjny tok instancji. Tym samym L. S. wniósł skargę na nieostateczną decyzję organu I instancji. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przysługującego środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 18 marca 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.