Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Prezydent miasta W. zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (teksty jednolity Dz. U z 2013 r., poz. 267 ze zm.) w związku z art. 37 i art. 110 ust. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2013, poz. 182 zez zm.) - postępowanie w sprawie przyznania P. P. prawa do zasiłku stałego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że pismem z dnia 24 marca 2014 r., złożonym w dniu 7 kwietnia 2014 r. P. P. zwróciła się o zmianę decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], zmienioną w części decyzjami z dnia [...] października 2012 r., nr [...] i z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], przyznającą prawo do zasiłku stałego, w części dotyczącej okresu przyznania świadczenia na okres bezterminowy. Organ I instancji wskazał także, że powyższy wniosek uznał, jako wniosek o przyznanie zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, niezależnie od wydania odrębnych decyzji w części wniosku co do zmiany tych decyzji.
Organ I instancji wskazał również, że na podstawie informacji udzielonych przez P. P. podczas rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] stycznia 2014 r. wynika, że w dniu [...] grudnia 2013 r. ww. złożyła w Miejskim Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności.
Organ wskazał również, że do dnia wydania powyższego postanowienia nie odbyła się komisja lekarska z udziałem P. P. i w związku z tym nie posiada ona aktualnego orzeczenia o niepełnosprawności.
Prezydent miasta W. wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że jednym z warunków ustawowych przyznania zasiłku stałego jest w odniesieniu do osób niepełnosprawnych posiadania orzeczenia o niepełnosprawności w stopniu co najmniej umiarkowanym, a orzeczenia takiego P. P. nie posiada.
W związku z powyższym Prezydent miasta W. uznał, że ponieważ przyznanie świadczenia uzależnione jest od rozstrzygnięcia Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W, a postępowanie w sprawie toczy się, uzasadnionym jest zgodnie z art. 97 § 4 k.p.a. zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie przyznania zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne do czasu wydania orzeczenia przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. Na powyższe postanowienie P. P. złożyła zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, podtrzymując w całości stanowisko organu pierwszej instancji.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła P. P. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła rażące naruszenie terminów wynikających z art. 35 i 36 k.p.a. oraz błędną interpretację art. 37 ustawy o pomocy społecznej.
W ocenie skarżącej zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do prawy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, a nie jak wskazały organy orzekające w sprawie, że warunkiem przyznania zasiłku stałego osobie niepełnosprawnej jest posiadanie przez nią orzeczenia stwierdzającego istnienia niepełnosprawności.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zgodne są z przepisami prawa.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca zwróciła się do organu pomocowego między innymi o przyznanie zasiłku stałego oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.
W dniu 23 grudnia 2013 r. wystąpiła natomiast do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
Do dnia wydania kontrolowanych postanowień orzeczenie takie nie zapadło.
Z uwagi na treść art. 37 ustawy o pomocy społecznej, przyznanie zasiłku stałego osobie niepełnosprawnej uzależnione jest od posiadania przez nią, między innymi orzeczenia stwierdzającego istnienie niepełnosprawności, co najmniej w stopniu umiarkowanym.
W związku z powyższym słusznie zawieszono postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania ww. zasiłku.
Organ zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowi o potrzebie rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Oznacza to, że zawieszenie postępowania na tej podstawie jest zasadne wyłącznie wtedy, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W konsekwencji, zawieszenie to warunkuje łączne spełnienie trzech przesłanek; a) postępowanie administracyjne musi być w toku, b) rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, c) zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte.
Rozważając potrzebę zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ orzekający musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym (por. B. Adamiak, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C.H. Beck 2006, s. 447 in.).
Dokonując analizy akt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zagadnieniem wstępnym wymagającym uprzedniego rozstrzygnięcia jest postępowanie mające na celu wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności skarżącej. Orzeczenie to musi być prawomocne, gdyż tylko takie może być podstawą do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie przyznania skarżącej wnioskowanego świadczenia.
W tej sytuacji organ orzekający nie mógł podjąć innego rozstrzygnięcia niż zaskarżone do tutejszego Sądu i prawidłowo rozpoznał sprawę.
Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia prawa będącego podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia, bądź stwierdzenia jego nieważności i dlatego mając na uwadze brzmienie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.