Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], na podstawie art. 159 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096), powoływanej dalej jako "k.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku Nadleśnictwa [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji.
Wskazaną decyzją Wojewoda [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 5 k.p.a., stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] grudnia 1954 r. przejmującego na własność Państwa nieruchomości położone w [...] w części stanowiącej własność w dacie przejęcia J. K. w części nieuchylonej decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] czerwca 1969 r.
W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżące Nadleśnictwo [...] wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zdaniem Sądu, zaskarżonego postanowienia nie można zaliczyć do żadnej z kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., ponieważ na postanowienie to nie służy zażalenie, nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie.
Zaskarżone postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2018 r. zostało wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Wymaga przy tym podkreślenia, że na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie (art. 159 § 2 k.p.a.), a co za tym idzie – stosując wnioskowanie a contrario – zażalenie takie nie przysługuje stronie na wydane w toku sprawy postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Postanowienie to – w świetle obowiązujących przepisów – jest więc niezaskarżalne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 1794/11, LEX nr 1298492).
Tym samym w ocenie Sądu, w razie odmowy wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. przez organ odwoławczy w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności decyzji, strona zainteresowana wzruszeniem takiego postanowienia nie ma możliwości wniesienia skutecznie odrębnego środka zaskarżenia. Należy podkreślić, że tego rodzaju postanowienia mogą być ewentualnie zaskarżone przez stronę, jeśli skorzysta ona z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, następnie ewentualnie w drodze skargi do sądu administracyjnego (art. 142 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a.).
Jak wynika z akt sprawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi prawidłowo pouczył stronę skarżącą, że na wskazane postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji nie służy zażalenie. Jak już wskazano powyżej, art. 159 § 2 k.p.a. przewiduje, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji. Wobec tego odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Zatem na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) w postępowaniu nieważnościowym wydane na podstawie art. 159 § 1 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Reasumując Sąd stwierdził, że skarga na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania decyzji, na które nie przysługuje zażalenie jest niedopuszczalna, i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.