Uzasadnienie
W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie z urzędu adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący ujawnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Źródłem dochodu wnioskodawcy jest emerytura w wysokości [...] zł oraz wypłacane mu świadczenia [...] w wysokości [...] zł. Wnioskodawca ujawnił, że ponosi wydatki na opłacenie czynszu za mieszkanie w wysokości od [...] zł, opłacenie energii [...] w wysokości [...] zł, [...] w wysokości [...] zł oraz należności z tytułu [...] na syna – [...] zł, jak również abonament za korzystanie z telefonu komórkowego – [...] zł. Z oświadczenia wynika ponadto, że skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami i prawami majątkowymi przynoszącymi pożytki, jak również nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym. Nadmienić należy, że z treści zaskarżonej decyzji, jak również z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że J. S. od dłuższego czasu pozostaje pod stałą opieką ośrodka [...], który regularnie udziela mu pomocy finansowej w formie zasiłków [...] na zakup [...], [...], środków [...], odzieży, opłatę rachunków za energię [...] i [...].
Uzasadniając wniosek J. S. wyjaśnił, że jego stan zdrowia pogorszył się, nie ma możliwości wykupienia [...], ponadto brakuje mu pieniędzy na opłacenie [...] (z akt sprawy wynika, że na dzień [...] lutego 2012 r., na jego koncie w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu zaległości za niepłacenie czynszu zgromadzona jest kwota [...] zł).
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy zauważyć należy, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc J. S. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część wniosku o przyznanie prawa pomocy nie podlegała rozpoznaniu.
Odnosząc się do żądania strony skarżącej o przyznanie pełnomocnika z urzędu stwierdzić należało, że skoro jak wynika z zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji, dochód pochodzący ze świadczeń pomocy społecznej oraz pomoc doraźna udzielana wnioskodawcy przez właściwy ośrodek [...] jak również niewielki dochód miesięczny w wysokości zaledwie około [...] zł jest praktycznie jedynym źródłem utrzymania J. S., przyjąć należy, że jego aktualna sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż daje podstawy do przyznania mu adwokata z urzędu. Oczywistym jest, że z ujawnionej emerytury oraz kwot wypłacanych stronie tytułem zasiłków (przy wyliczonych wydatkach związanych z codziennym utrzymaniem i zakupem [...]) nie byłby on w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania ponieść kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.