Uzasadnienie
B.K. pismem z dnia [...] lipca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 292/17, oddalającego jego skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zależy od kumulatywnego spełnienia czterech podstawowych przesłanek dopuszczalności rzeczonej skargi: 1) zaskarżone orzeczenie sądu administracyjnego uzyskało walor prawomocności;
- 2) wniesienia skargi przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego;
- 3) uprawdopodobnienia wyrządzenia stronie postępowania sądowoadministracyjnego szkody na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia;
- 4) niemożności uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia w drodze środków prawnych przysługujących stronie.
W świetle przytoczonych regulacji, skoro skarga przewidziana art. 285a § 1 P.p.s.a. przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, to nie budzi wątpliwości, że skutecznie skargę taką można wnieść wyłącznie po uprawomocnieniu się skarżonego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu z dnia 11 maja 2017 r. wniesiono w dniu [...] lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej). W tej dacie wyrok ten nie posiadał waloru prawomocności, bowiem – jak wynika z akt sprawy – nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez skarżącego.
Termin ten upływał z dniem 10 lipca 2017 r. co oznacza, że na dzień wniesienia skargi, tj. 7 lipca 2017 r., wyrok ten nie był jeszcze prawomocny.
W konsekwencji skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesioną od orzeczenia nieprawomocnego w dacie jej wniesienia, uznać należy za niedopuszczalną, bowiem co do zasady, czynności procesowe przedwczesne uważa się za niedopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., o sygn. akt I OZ 346/08). Biorąc powyższe pod uwagę skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2017 r. jako przedwczesną i tym samym niedopuszczalną należało odrzucić.
Niniejsza skarga jest niedopuszczalna również z innej przyczyny, niepodlegającej konwalidacji, bowiem została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 285f § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo zatem tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, czyli obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga ta została sporządzona osobiście przez B.K., co uchybia powyższej regulacji, w konsekwencji czyniąc ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Zgodnie z art. 285 f § 3 P.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności Sąd, z mocy art. 285f § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.