Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. Skarb Państwa – [...] Zarząd [...] wniósł skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmawiającą zgody na podział działek nr [...], obręb [...], położonych przy ul. [...] w P. Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2011 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie nadesłano pismo z dnia 4 marca 2011 r., do którego dołączony został dokument w postaci kserokopii wypisu notarialnego pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. Repertorium A nr [...]– poświadczonego za zgodność z oryginałem przez ustanowionego profesjonalnego pełnomocnika – z którego wynika, że Dyrektor Departamentu [...], działający na podstawie notarialnego pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. Repertorium A nr [...] udzielił Szefowi [...] Zarządu [...] w L. i Zastępcom Szefów [...] Zarządu [...] pełnomocnictwa do reprezentowania Ministra [...] oraz Skarbu Państwa w imieniu Ministra [...] między innymi przed sądami administracyjnymi.
Ponadto do powyższego pisma dołączona zostało kserokopia, poświadczona za zgodność z oryginałem, decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], z której wynika, że K. K. wyznaczony został na stanowisko Zastępcy Szefa Zarządu oraz złożone zostało pełnomocnictwo z dnia 4 marca 2011 r. udzielone – przez K. K. w zastępstwie Szefa – profesjonalnemu pełnomocnikowi, będącemu radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W art. 36 tej ustawy, przewidziano trzy rodzaje pełnomocnictwa: 1) ogólne – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw oraz 3) tylko do niektórych czynności w postępowaniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie K. K., wnosząc – w zastępstwie Szefa [...] Zarządu [...] w L. – skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa umocowującego go do podejmowania czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego Skarbu Państwa – [...] Zarządu [...] w L. Ponadto również w wyznaczonym terminie nie przedłożono stosownego pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby umocowanie do dokonania przedmiotowej czynności procesowej.
Dodatkowo podnieść należy, że prawidłowego wykonania zarządzenia z dnia 21 lutego 2011 r. nie stanowi ani nadesłane przy piśmie z dnia 4 marca 2011 r. pełnomocnictwo udzielone w tymże dniu profesjonalnemu pełnomocnikowi przez K. K. w zastępstwie Szefa, ani kserokopia aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2009 r., jak również kserokopia decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r., bowiem z ich treści nie wynika, że K. K. jest umocowany do złożenia w imieniu strony skarżącej przedmiotowej skargi.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.