Uzasadnienie
M. P. – D. i E.N., reprezentowane przez adwokata, wniosły skargę w związku z niewykonaniem przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 499/13 zobowiązującego Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...](d. ulica [...]) hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wobec niewykonania ww. wyroku w skardze wniesiono o nałożenie na Prezydenta W. grzywny w wysokości 15.000 złotych.
W uzasadnieniu skargi skarżące podniosły, iż w związku z niewykonaniem ww. wyroku, pismem z dnia 2 lipca 2014 r. wezwały organ do wykonania przedmiotowego wyroku. Wezwanie to okazało się jednak bezskuteczne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż w toku postępowania organ podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego do oceny czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki at. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ wskazał również, iż we wrześniu 2014 r. wykonany został przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy ustalający wartość ww. nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania. W piśmie z dnia 3 listopada 2014 r. skierowanym do Sądu pełnomocnik skarżących wskazał, iż rzeczoznawca wykonał operat jedynie odnośnie działki Nr [...], zaś nie wykonał operatu odnoście działki Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 Ppsa wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 499/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (d. ulica [...]) hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Przy czym, kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 17 kwietnia 2014 r., a więc dwumiesięczny termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 17 czerwca 2014 r.
Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 21 lipca 2014 r. - mimo wezwania organu przez skarżące do wykonania prawomocnego wyroku - Prezydent W. nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy.
Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym wyżej art. 154 § 1 Ppsa, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo skarżących z dnia 2 lipca 2014 r., którym wezwano organ do wykonania wyroku z dnia 14 lutego 2014 r. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Podkreślić ponadto trzeba, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować ani też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy władzy publicznej, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Stosownie do art. 154 § 6 Ppsa, grzywnę, o której mowa w § 1 tego przepisu, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu na załatwienie sprawy wyznaczonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 499/13. Orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych powołanym art. 154 § 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 154 § 1 i § 2 w zw. z art. 154 § 6 Ppsa orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa.