Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 26 stycznia 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni reprezentowana przez opiekuna prawnego wniosła o ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni jest osobą starszą, samotną, wymagającą stałej opieki.
Wnioskodawczyni jest osobą sparaliżowaną od marca 2011 r., a jedyne środki finansowe z których się utrzymuje to zasiłek stały przyznany przez Prezydenta Miasta [...] w wysokości [...] zł. Na potwierdzenie wysokości uzyskiwanego zasiłku wnioskodawczyni dołączyła decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2015 r. Wnioskodawczyni podała, że jej gospodarstwo domowe prowadzi wyznaczony opiekun prawny, który nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia oprócz kwoty 153 zł tytułem przyznanego wnioskodawczyni zasiłku pielęgnacyjnego. Wnioskodawczyni oznajmiła, że nie posiada żadnego majątku, w tym mieszkania czy domu, nieruchomości rolnej czy innej nieruchomości, zasobów pieniężnych, wierzytelności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000zł. Wskazała, że z uzyskiwanego dochodu ponosi koszty mieszkaniowe w wysokości ok. 200 zł.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa wnioskodawczyni utrzymującej się jedynie z niewielkiego zasiłku stałego jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.