Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 301/17 starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. I. o przyznanie prawa pomocy wskazując, że skarżący – mimo stosownego wezwania – nie nadesłał formularza PPF o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2017 r.
W dniu 9 maja 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień w przedmiocie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Rozpatrując sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia sąd, zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2).
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdzić trzeba, że słusznie referendarz sądowy uznał, iż w sprawie zaistniały przesłanki z art. 257 P.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Oczywiste bowiem jest, że skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy – nie nadesłał bowiem wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wiosek należało pozostawić zatem bez rozpoznania. Zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2017 r. jest więc prawidłowe i brak jest podstaw do jego zmiany.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 260 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.