Uzasadnienie
Skargą datowaną na dzień 18 września 2014 r., wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, E. B. domagała się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. r [...], utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], odmawiającą skarżącej prawa do zasiłku dla opiekuna w związku z opieka nad W. B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania sądowego, zwracając uwagę na jego bezprzedmiotowość, albowiem w dniu [...] października 2014 r., decyzją nr [...] w stosunku do zaskarżonej decyzji stwierdzona została nieważność. Jako jej przyczynę wskazano wydanie decyzji bez podstawy prawnej, albowiem odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] nie zostało przez skarżącą podpisane, zatem prowadzenie postępowania odwoławczego i wydanie decyzji bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braku formalnego odwołania doprowadziło do spełnienia przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji określonej w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Na wezwanie Sądu skierowane w dniu 7 listopada 2014 r. SKO w [...], pismem z dnia 17 listopada 2014 r. poinformowało, że decyzja z dnia [...] października 2014 r. nr [...] stała się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie w sprawie z innych przyczyn niż wskazanych w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia, gdy w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego dalsze prowadzenie postępowania nie jest zasadne. Taka sytuacja wystąpi w wypadku, gdy po wniesieniu skargi na akt administracyjny, zostanie on wyeliminowany z obrotu prawnego, ergo przestanie istnieć przedmiot kontroli sądowej.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała właśnie taka sytuacja.
Z informacji otrzymanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wynika, że stwierdziło ono nieważność własnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], będącej przedmiotem skargi E. B. Decyzja stwierdzająca ta nieważność z dnia [...] października 2014 r. nr [...], wobec niewniesienia od niej odwołania, stała się ostateczna, a ponadto toczy się odrębne postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...].
Zatem nie istnieje już decyzja, której prawidłowość miał skontrolować Sąd w niniejszym postępowaniu.
Z tej przyczyny postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.