Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 3039/21

Uzasadnienie

Postanowieniem z 19 maja 2021 r., znak KOC/2527/Zs/21 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, dalej "SKO", na podstawie art. 219 i 144 ustawy z 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. D.Z, 2020, poz. 256), dalej "kpa", utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy z 11 marca 2021 r. nr 7/2021 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Stan sprawy w przedstawiał się w sposób następujący.

S. H., 4 stycznia 2021 r. wniósł o wydanie zaświadczenia o przekształceniu w prawo własności z dniem 1 stycznia 2019 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie przy ulicy [...][...] – działka ew. [...] i [...], obręb 7-05-07,[...].

Prezydent m. st. Warszawy postanowieniem z 11 marca 2021 r. nr 7/2021 wydał rozstrzygnięcie odmowne wobec ustalenia, że nieruchomość nie jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe.

Zażalenie wniósł K. H. SKO, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, wskazało na następujące okoliczności faktyczne:

1. - wg danych w ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym w którym nie ma samodzielnych lokali;
2. - w 2016 r. nastąpiła faktyczna zmiana sposobu użytkowania budynku – nieruchomość została wynajęta a budynek został przystosowany do prowadzenia działalności gospodarczej – punkt przedszkolny na paterze budynku zajmujący 29,95 % całkowitej powierzchni użytkowej;
3. - wg zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Stare Bielany przyjętego uchwałą Rady m. st. Warszawy nr XCIV/2817/2010 z 9 listopada 2010 r. dla przedmiotowej nieruchomości nie byłoby możliwe uzyskanie zmiany sposobu użytkowania dla całego budynku;
4. - faktycznie doszło do zmiany sposobu użytkowania całego budynku, co wynika z opinii sanitarnych Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 30 sierpnia 2016 r. (na Niepubliczny Punkt Przedszkolny Fundacji [...][...]-[...] dla Niepełnosprawnych "[...]" na 25 dzieci – na parterze budynku i z przeznaczeniem na Niepubliczną Szkołę Podstawową [...] Fundacji [...][...]-[...] dla Niepełnosprawnych "[...]" dla maksymalnie 16 dzieci).

Jak podstawę prawną rozstrzygnięcia organ miał na względzie art. 1 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (t.j. D.U. 2019, poz. 916), dalej "ustawa".

Przywołując definicje gruntu zabudowanego zawartą w art. 1 ust. 2 ustawy organ uznał, że budynek nie jest zabudowany na cele mieszkaniowe ponieważ wykorzystywany jest na prowadzenie działalności gospodarczej i nie ma podstaw do wydania wnioskowanego zaświadczenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł Skarżący.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. 1. Art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 1a ustawy poprzez wadliwą wykładnię;
2. 2. Art. 4 ust. 1 pkt 3 oraz art. 4 ust. 4 ustawy w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy w zw. z art. 217 § 1 kpa poprzez bezzasadną odmowę wydania zaświadczenia;
3. 3. Art. 8 § 2 kpa z uwagi na odstępstwo od praktyki gdy przy tej samej argumentacji żadne prawo użytkowania wieczystego gruntu związanego z lokalem wynajętym na cele inne niż mieszkaniowe nie powinno zostać przekształcone w prawo własności;
4. 4. Art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 140 kpa poprzez brak zapewnienia możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji;
5. 5. Art. 7 w zw. z art. 77 ust. 1, art. 7a. 8 § 1, 80, 81 a § 1 w zw. z art. 140 kpa i art. 218 § 2 kpa poprzez naruszenie podstawowych zasad postępowania oraz brak analizy dokumentów wynikających z prawa budowlanego i geodezyjnego dotyczących przedmiotowej nieruchomości i rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na niekorzyść Skarżącego, wadliwe ustalenie że 29,95% powierzchni użytkowej w jakim dokonano przekształcenia przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków;
6. 6. Art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa poprzez brak ustalenia charakteru zabudowy na działkach [...] i [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

Nieruchomość stanowi obecnie przedmiot współwłasności S. H. i K. H., co potwierdza treść księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości,[...],. Wniosek o wydanie zaświadczenia został złożony przez S. H. a następnie był popierany przez nabywcę udziału K. H. Obaj brali udział w postępowaniu przed Prezydentem m.st,. Warszawy, który wydał postanowienie nr 7/2021 r. z 11 marca 2021 r.

Następnie SKO postanowieniem z 19 maja 2021 r., po rozpoznaniu zażalenia S. H., utrzymało postanowienie nr 7/2021 r. w mocy.

Kolejnym postanowieniem (obecnie zaskarżonym) z 15 października 2021 r. SKO na skutek zażalenia K. H. ponownie utrzymało postanowienie nr 6/2021 w mocy.

Wyrokiem WSA w Warszawie z 2 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/WA 1606/21 Sąd uchylił postanowienie SKO z 19 maja 2021 r KOC/2527/Zs/21 oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta m. st. Warszawy z 11 marca 2021 nr 7/2021 r. w przedmiocie wydania zaświadczenia drugiemu ze współwłaścicieli wyżej opisanej nieruchomości tj. S. H. Obaj współwłaściciele brali udział w obu postępowaniach tj przed Prezydentem m. st. Warszawy oraz SKO. SKO wydając postanowienie z 15 października 2021 r. KOC/6087/Zs/21 ponownie oceniło zatem postanowienie z 11 marca 2021 r. nr 7/2021r. choć na skutek zażalenia innego podmiotu (K. H.).

Powyższe prowadzi do konstatacji, że SKO dwukrotnie rozpoznawało sprawę zakończoną postanowieniem nr 7/2021.

Taka sytuacja faktyczno-prawna powoduje konieczność uchylenia obecnie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania zażaleniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i § 3 ppsa w zw. z art. 105 § 1 kpa, ponieważ po pierwsze organ nie mógł dwukrotnie rozpoznać tej samej sprawy a pod drugie zapadł już wyrok WSA uchylający rozstrzygnięcie organu I instancji.

Sąd w takiej sytuacji wstępuje w rolę organu administracji publicznej i wykonuje przypisany organowi obowiązek. Wydane orzeczenie sądu zastępuje więc rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. (por. wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt. VI SA/WA 1247/19 z 5 lutego 2020 r).

W przypadku gdy w rozpoznawanej sprawie administracyjnej wpłynęły dwa zażalenia na to samo rozstrzygnięcie organu I instancji, oba powinny być rozpoznane łącznie przez organ odwoławczy ponieważ organ rozpoznaje konkretną sprawę a nie zażalenie. Wydane powinno być jedno postanowienie na skutek dwóch zażaleń. W sytuacji w której tak się nie stało a w sprawie zapadł już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego eliminujący rozstrzygnięcie organu I instancji sąd także nie może ponownie oceniać pod względem zgodności z prawem tego samego orzeczenia organu I instancji. Powyżej wskazane okoliczności powodują brak możliwości oceny przez sąd wskazanych w skardze zarzutów naruszenia prawa.

Skutkiem uchylenia postanowienia SKO i uprawomocnienia się wyroku sądu administracyjnego w sprawie I Sa/Wa 1606/21 sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ I instancji z udziałem S. H. i K. H. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa zasądzając od organu na rzecz skarżącego 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.