Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2020 r. K. G. (dalej również jako: "skarżący", "strona skarżąca"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] (dalej również jako: "Wojewoda", "organ pierwszej instancji") z [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. W złożonym środku zaskarżenia wskazał również, że wnosi o "unieważnienie decyzji z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...]". Zarządzeniem 19 października 2021 r. wezwano skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu R. C. o wskazanie, w terminie 7 dni, czy K. G. pismem z [...] listopada 2020 r., zatytułowanym jako "SKARGA" wniósł skargę wyłącznie na decyzję Wojewody z [...] marca 2017 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] listopada 2021 r., pełnomocnik skarżącego ustanowiony w sprawie I SA/Wa 2609/21 wskazał, że wolą skarżącego jest zakwestionowanie również decyzji z dnia [...] marca 2017 r. nr [...].
Udzielając odpowiedzi na powyższą skargę, Wojewoda [...] pismem z [...] grudnia 2021 r. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "ppsa"), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa).
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 ppsa, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Wyrażona w art. 15 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – dalej jako: "kpa") zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady określa art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji".
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2017 r. nr [...], stwierdzającą nabycie przez Gminę C., z dniem 27 maja 1990 roku, z mocy prawa, nieodpłatnie, własności nieruchomości, położonej w jednostce ewidencyjnej [...], C., obręb [...], O., oznaczonej jako działka ew. nr [...], o powierzchni [...] ha, stanowiącej własność Skarbu Państwa. Wojewoda [...], działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Krajowej Komisji Odwoławczej. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący z tego uprawnienia skorzystał. Tymczasem wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji.
Na marginesie Sąd zauważa, że odstępstwem od zasady dwuinstancyjności jest zdanie pierwsze art. 52 § 3 ppsa, w myśl którego jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Jednak w rozpoznawanej sprawie nie ma on zastosowania, gdyż od decyzji Wojewody z [...] marca 2017 r. przysługiwało odwołanie.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Z tych względów Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.